
اسلحه تهاجمی خیبر اولین اسلحه ملی ایران
|
سلاح خیبر ساخت صنایع دفاعی ایران در سال 1380 طراحی و در سال 1381 به مرحله تولید رسید این سلاح به : سلاح ملی اقتدار ملی معروف شده است .این اسلحه سلاح اتوماتیک تهاجمی سبک و بولپاپ با کالیبر 5/56 که با فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح می شود . این سلاح دارای برگه ناظم آتش چهار زمانه است شامل: ضامن ، تک تیر ، سه تیر و رگبار می باشد . • این سلاح دارای دو نوع دستگاه نشانه روی است که روی دستگیره حمل قرار دارد . • از دسته حمل این اسلحه می توان برای نصب دوربین و دوربین دید در شب به منظور بالا بردن دقت آتش استفاده نمود . • هنگامی که از سلاح با دوربین استفتده می شود می توان از دو پایه آن استفاده کرده و به عنوان اسلحه تک تیر انداز استفاده نمود . • لوله این سلاح مثل ام 16 قابل تعويض می باشد . • این سلاح عقب نشینی کم ، دقت بالا ، وزن کم و درجه اطمینان بالا دارد . • ساختار اسلحه به شکلی است که باز و بسته کردن آن به راحتی انجام می شود و تعمیر و نگه داری را راحت می کند . • سر نیزه و دو پایه نیز بر روی اسلحه قابل نصب است . مشخصات فنی کالیبر : 56/5 میلیمتر مکانیزم مسلح شدن : گاز غیر مستقیم نوع خشاب : 20 و 30 تیری عمل چفت شدن : چرخشی(مثل کلاش) با قفل کامل طول سلاح با : لوله بلند :780 mm لوله متوسط : 730 mm لوله کوتاه : 680 mm عداد خان : 6 عدد راستگرد سرعت دهانه : 900-950 متر بر ثانیه برد نهایی : 2500 متر برد موثر با لوله بلند : 450 متر نواخت تیر عملی : 120 تا 180 تیر در دقیقه نواخت تیر علمی : 800 تا 850 تیر در دقیقه وزن با لوله بلند و خشاب 30 تیری خالی : 700/3 کیلوگرم
|


آلسو جوانترين ستاره موزيک پاپ روسيه است. او که ۱۹ سال دارد، متولد شهر بوگولمای تاتارستان است. مليتش تاتار و مذهبش اسلام است.پدرش نايب رييس يک شرکت بزرگ نفتی و مادرش آرشيتکت است. آنها سال اول دانشکده نفت با هم آشنا شدند.
آلسو فقط تا کلاس سوم در روسيه بود و در ۱۰ سالگی برای تحصيل به لندن رفت . در آغاز برای دخترک خيلی سخت بود .مشکل زبان و دوری از خانواده او را اذيت می کرد. ولی او بسرعت توانست با ديگران ارتباط برقرار کند. آلسو در حال حاضرکالج هنری را به پايان می رساند.
اولين اجرای او در يک اردوی تابستانه بود در حاليکه دوستش او را مجبور می کرد به روی سن برود.
آلسو اولين آلبوم خود را در سال ۱۹۹۹ در ۱۶ سالگی بيرون داد .اين آلبوم زيبا با آهنگ هايی همچون«خواب زمستانی» ،«بهار» و « گاهی وقتا» از آلسو يک ستاره ساخت.
همکاری او با شرکت يونيورسال و آلبوم انگليسی او باعث شد که آثارش در ۳۵ کشوری که اين شرکت فعاليت داشت پخش شود. در می سال ۲۰۰۰ آلسو نماينده روسيه در فستيوال تلويزونهای اروپا بود . او با اختلافی اندک بعد از رقيب دانمارکی خود درمقام دوم اروپا ايستاد.
او بلافاصله بعد از فستيوال به لندن رفت تا امتحانات کالج را بدهد.
چندي بعد آلسو تور بزرگ خود را آغاز کرد .طی ۳ هفته همه گروه بر عرشه کشتی «سرگی يسنين»تور خود را بر رود های ولگا، کاما و دن و ۱۱ شهر روسيه از جمله زادگاهش بوگولما به انجام رساندند.آلسو درجشن تولد ۱۸ سالگیش ،کنسرت رايگانی را در ميدان شهر بوگولما با۸۶۰۰۰ نفر تماشاچی برگزار کرد. و جالب اينکه بدانيد اين شهر فقط ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعيت دارد!
آلسو در ميدان سرخ کار مشترکی را با انريکو ايگلسياس اجرا کرد . آنها هر دو در لندن ولی در استوديو های مختلف کار می کردند و قبل از ملاقات مسکو با هم کار نکرده بوند. و بدين ترتيب دومين آلبوم انگليسی آلسو در سال ۲۰۰۱ ارايه شد.
آلسو بعد از شهرت در روسيه حال به جهانی شدن می انديشد و در اين راه موفق هم بوده است.
گاهی وقتا MP3 
صحنه هايی از کليپ خواب زمستاني
تاريخچه بالشوی تئاتر همانقدر که باشکوه است، پر حادثه نيز است چنانکه می توان از روی آن رمان نوشت. تئاتر بارها سوخته و بازسازی شده است.حتی تاريخ تأسيس آن هم دو تاست!
در ۲۲۶ سال پيش در سال ۱۷۷۶ پايه گذاری شد. ساختمان آن در سال ۱۸۲۵ بنا شد .در آتش سوزی سال ۱۸۵۳ از تئاتر فقط يک اسکلت سوخته باقی ماند. دکورها،لباس ها ، آلات موسيقی و آرشيو نتها همه نابود شدند. سال ۱۸۵۵ کار بازسازی آن آغاز گرديد و پس از ۱۶ ماه در سال ۱۸۵۶ بازگشايی شد.
اين بنا يکی از زيباترين اثار معماريست.در حال حاضر بيش از ۲۵۰۰ نفر در بالشوی تئاتر کار می کنند و حدود ۹۰۰ هنرمند اپرا ، کر ، باله ، ارکستر ، گروههای پانتوميم و کر کودکان به فعاليت مشغولند.
بالشوی تئاتر از ديروز تا امروز
در فروشگاه های صنايع دستی روسيه و همچنين در غرفه های عروسک فروشی در کنار عروسکهای باربی و عروسکهای سخنگو ی چينی ، يک نوع عروسک دست ساز روسی خودنمايی می کند. اين عروسکهای 30 سانتی متری صورت و دستانشان از جنس نوعی چينی و سراميک است و لباسهای سنتی و محلی روسيه را به تن دارند . در ساخت اين عروسکها هنرمندان مجسمه ساز با طراحان لباس همکاری می کنند . ظرافت و دقت بکار رفته در رنگ و طرح لباسها تحسين برانگيز است .





پرنده های دستساز چوبی با بالهای باز بطور سنتی در ناحيه شمالی روسيه ساخته می شوند .
وجود اين پرنده ها در هر خانه نشانه ای از صلح و آرامش است .

در روسيه همه شهرهای کوچک و بزرگ برای خودشان جشن تولد دارند . مردم هر شهر ، يک روز را در سال بعنوان « روز شهر » جشن مي گيرند . در اين روز چهره شهر عوض می شود . از مراسم روز شهر مي توان به اجراء برنامه توسط گروه هاي موزيک و رقص سنتي و مدرن ، کنسرتهاي خياباني ، مسابقات ورزشی همگاني ، نمایشگاههای هنری ، بازارهای مکاره و مسابقه نقاشی کودکان بر روی آسفالت اشاره کرد .

در شبهای سفيد شهر سنت پترزبورگ خورشيد تا صبح بی خوابی ميکشد . روشنايی خورشيد آنقدر هست که لازم نباشد چراغهای خيابانها را روشن کرد . بسياری از مردم در اين شبها با قدم زدن در امتداد رود نوا همراه با خورشيد تا سحر شب زنده داری می کنند .
پاسی از شب گذشته است . لحظه هيجان انگيزيست . همه چشم به پل دوخته اند . قرار است تا لحظاتی ديگر پلی با اين عظمت از وسط باز شود .
پلهای متحرک شهر شبها طبق برنامه ای زمانبندی شده جهت عبور کشتی ها باز و بسته می شوند . تماشای باز شدن اين پلها از جذابترين و بيادماندنی ترين قسمتهای سفر هر جهانگرد مقيم سنت پترزبورگ است .

خاويار يا تخم ماهيان خاوياری گرانترين غذای جهان است.دريای خزر به عنوان بزرگترين منبع ماهيان خاوياری در جهان حدود 95 درصد خاويار جهان را تامين میكند.
فيل ماهي ، تاس ماهي روسی يا چالباش ، تاس ماهی ايرانی يا قره برون ، ماهی شيب و ماهی ازون برون يا سوروگا ، گونه های اصلی ماهيان خاوياری درياي خزر هستند.
همانگونه که خاويار سياه در ايران و جنوب روسيه شناخته شده تر است ، خاويار سرخ در سيبری و خاور دور طرفداران بيشتری دارد .گرچه خاويار سرخ از خاويار سياه ارزانتر است اما طعم و ارزش غذايی آن دست کمی از خاويار سياه ندارد. خاويار سرخ يا سياه را می توان در تمامی فروشگاههای مواد غذايی روسيه خريداری کرد . در اغذيه فروشيها چند دانه خاويار سرخ بر روی برشی از نان با يک برگ جعفری سرو می شود . البته علاقمندان واقعی خاويار، آن را سرد و با يک قاشق کوچک و بدون نان ميل می کنند .طعم خاويار که ترکيبی از بوی تند ماهی و شوری نمک است ، ممکن است برای بسياری اصلا خوشايند نباشد .

هرکبوتر می پرد در مذهبی
وين کبوتر جانب بی جانبی
ما نه مرغان هوا نی خانگی
دانه ما دانه بی دانگی
ياقوت سرخ ستاره های کرملين در تيرگی به شب گراينده آسمان عين گل های آتش بود . رفتم به آن سمت . ساعت نه و ربع بود . و مغرب هنوز روشن و ميدان سرخ خلوت با تک و توکی مردم که از دروازه کرملين می آمدند بيرون ...
نيمساعت کشيد تا بروم لب رودخانه به تماشايی و گشتی دور کليسای «بازيل قديس» با تربچه های نقلی گنبدهايش که کنار سفره ميدان سرخ نشسته. و برگشتن انداختم پای فروشگاه بزرگ« گوم» که بسته بود اما پنجره های بزرگش روشن بود و مردم تک و توک اجناس را تماشا می کردند. خوراکی و پوشاکی و نوشاکی. و همه چه اشتهاانگيز. و زن و مردی جوان جيک جيک کنان ازين پنجره به ديگری... و فروشگاه درست روبروی قبر لنین.
راه افتادیم برویم گردش . اول بردندم به پارک «سوکولنیکی» و بعد به پارک« اوستانکینسکی» . نزدیک به هم و هر دو در محدوده شمالی مسکو. و تفرجگاه مردم . و چه شلوغی! روز تعطیل حسابی. و این پارک دومی همان نمایشگاه دائمی صنعت و کشاورزی شوروی هم هست. با دروازه ای عظیم و دختر و پسری عظیم تر بر سر دروازه اش کلش خوشه گندمی را سر دست برداشته. و هر غرفه به سبکی .و چه حوض ها و چه فواره ها و چه گلها و درختها.

و اما دیروز صبح رفتیم به «کولومنسکویه» . مقر تابستانی تزارها. ۲۵ کیلومتری جنوب مسکو. کنار رودخانه مسکوا. بایک سواری. جاده خلوت بود . دو طرف خانه های چوبی و کوچک و زیبای روس که از ادبیات می شناختمشان. داچا ها . و هر کدام با چه شعری و چه چوب بریهایی برهره ها و هزاره ها . و چه ایوانها. و چه شیروانی ها و چه ورودیها و چه تلنبه هایی بر کنار هر چهار راهی . و کنار هر ورودی الواری بر دو پایه نهاده و پیرزنها و پیرمردها بر آن نشسته گپ زنان و ناظر بر بازی کودکان و دانه چیدن مرغها و اردک ها . حسابی در خور قصیده ای. اولین بار بود که روسیه اصلی را می دیدم .
از کنار بیدها و زبان گنجشک ها و صنوبرهای آزاد و سپیدارهای بلند گذشتیم تا رسیدیم . دروازه ای بود و بعد کلیسایی با هفت گنبد کوچک آبی رنگ . و گنبد ها به باریکی گلدسته ای و سرهایشان به شکل پیاز . روس روس...
جلال آل احمد

توضيح از شمس آل احمد: جلال سال ۱۳۴۳ رفت روسيه. به دعوت انجمن فرهنگی ايران و شوروی.سفر از هفتم مرداد تا هفتم شهريور به درازا کشيد. دعوت شده بود تا در هفتمین کنگره مردمشناسی مسکو شرکت کند.جلال از سفر روس صد و هفتاد صفحه کوچک (۱۴x۹) يادداشت می آورد.جلال چهل و يک ساله است که می رود مسکو . تب و تاب جوانی دارد. اما تعصبات کور جوانی را نه . از قيد مسکو و استالين و حتی منيت آزاد است. اما هنوز تشنه جرعه ايست از حق . می تازاند بدان سمت . چند ماه پيش از سفر مسکو از سفر حج برگشته است و هشت ماه پس از سفر روس به آمريکا سفر می کند . سرگرم است و شيفته و آشفته ...
ضمن تشکر از تمام دوستانی که در این مدت اینجانب را مورد لطف خود قرار دادند
ضمن پوزش بخاطر دیر شدن و فاصله ی نسبتا زیاد چند ماهه میان دو بخش این مقاله باید عرض کنم بدلیل نیاز این مقاله به اطلاعات خاص و تصاویر پروفایل و همچنین خستگی و مشقله ی اینجانب بوده که باز هم از تمام دوستان تشکر میکنم
توجه داشته باشید این قسمت مقاله مربوط به شناور های نسبتا کوچک و سریع نیروی دریایی است و باید توجه داشت که عموما در نبرد های بزرگ شناور های کوچک اما سریع بدلیل کانور پذیری بالا نسبت به نبرد ناوها و همچنین مجهز بودن به سلاح های موشکی سریع و مهلک معمولا بسیار موفق ظاهر میشوند نمونه ی آن نبرد های پراکنده گشتی ها و شناور های موشک انداز ویتنامی با نیروی دریایی آمریکا که شبیخون های این شناورها خاب را از چشمان مهاجمان ربوده بود
بخش گسترده ای از نیروی دریایی ایران را شناور های سبک و فوق سبک تشکیل میدهند که نظر شما را به مشخصات آنها جلب مینمایم
mini-Submarines
==================
Ghadir class littorial submarine
زیر دریایی های کوچک کلاس قدیر (ساخت داخل)

این زیر دریایی کمی بزرگتر از زیر دریایی هایی که در کلاس زیر دریایی کوچک قرار دارد است و گمان میرود کارایی بهتری نیز داشته باشد از لحاظ طراحی این کلاس شباهت زیادی به زیر دریایی های کلاس Sauro ایتالیا دارد (هرچند با ظاهری کوچکتر)
مشخصات:
تعداد در خدمت 1 فروند
تسلیحات:2 اژدر با احتمالا ذخیره ی12 تایی اژدر و 2 یا 4 اژدر سنگین یا مین
اطلاعات بیشتری در دسترس نیست
Nahang class mini-submarines
زیردریایی های کوچک کلاس نهنگ

این زیر دریایی ها که بسیار کوچک هستند یکی دیگر از ساخته های صنایع دریای ایران است این کلاس زیر دریایی در واقع از روشی قدیمی که زمانی در آخرین جنگ جهانی استفاده میشد بهره میبرد بدین معنی که حمل تسلیحات بصورت خارجی و در واقع میتواند بصورت یک مین یاب یا مین گذار خوب عمل کند بسیار این زیر دریایی را شبیه مین روب های روسی و چینی و همچنین سیستم زد مین آمریکایی میدانند

مشخصات:
تعداد در خدمت 1 فروند
رادار و سیستم دفاعی: یک رادار جستجوی سطحی
تسلیحات:2 آزدر آماده شلیک و 21 اژدر ذخیره و 4 تا 6 مین
Patrol Craft
==================
شناورهای گشتی کلاس پروین
Parvin Class Large Patrol Craft

این شناورها درواقع شناور های آمریکایی کلاس PGM-71 ساخت سالهای 67 تا 70 و بسیار قدیمی بحساب می آیند توپ نسبتا سنگین 40 میلیمتری و تیربار 20 میلیمتری بعدها روی این شناور نصب شد اطلاعی از هیچگونه برنامه روزامد سازی برای این شناور ها در دسترس نیست و همچنان در خدمت هستند
مشخصات:
شخصات:
توپ:
1 توپ 40 میلیمتری
1 توپ 20 میلیمتری GAM-BO1
دو تیر بار 12.7 میلیمتری
موشک:
2 لانچر موشک چینی C-802
رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I
سونار SQS-17B بعدها در سنه ی شناور نصب شد
موتور:
8 موتور دیزلی GM 6-71
شعاع عملیاتی:
1140 مایل با 17 کیلوتن بار
سریال در نیروی دریایی :
211----PARVIN
212-----BAHRAM
213-----NAHID
شناور های گشتی کلاس کیوان
Kayvan Large Patrol Craft
3 فروند از این شناور ها توسط گارد ساحلی آمریکا ساخته شدند این شناورها در 1950 به ایران تحویل شد بعدها از خدمت مرخص شد اما اخبار گویای بازگشت به خدمت دو فروند از این شناور ها در 1995 است گفتنیست این شناورها با ماشین آلات و تسلیحاتی جدید و مدرنیزه شده به خدمت بازگشتند و حیاتی دوباره گرفتند
مشخصات:
مشخصات:
توپ:
1 توپ 40 میلیمتری
1 توپ دوگانه 20 میلیمتری روسی
موتور:
24 موتور دیزلی MYHMS-1200 با دو پروانه
شعاع عملیاتی:
با 8 کیلوتن بار 2324 مایل
رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I
سریال در نیروی دریایی :
202---AZADI
203---MEHRAN
شناور های کلاس MIG-S-2600

تعداد دقیق تحویل شده ی این شناور ها مشخص نیست این شناور ها ساخت صنایع دریایی جولائی مستغر در تهران است شناور های کلاس MIG-S-2600 شباهت زیادی به شناور های کلاس چاهو ی کروه شمالی دارد البته با تفاوتهایه قابل توجهی در ساختمان و دکل مربوط به رادار(این شناور ها در اختیار نیروی دریایی سپاه است.
مشخصات:
توپ:
1 توپ ضد هوایی اورلیکن (23 میلیمتری دوگانه)
موشک:
یک موشک انداز 12 تایی 107 میلیمتری MRL
موتور:
4 موتور دیزلی با 4 پروانه
رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I
شناور های کلاس US MKIII

حدود 15 فروند از این شناور ها پیش از انقلاب (در 1976) از شرکت صنایع دریایی مارتینس خریداری شد و 50 فروند دیگر نیز در دست سفارش بود که قرار داد کنسل شد
دقیق مشخص نیست در نهایت چند فروند به خدمت نیروی دریایی ایران در آمد شش فروند در جنگ تحویلی از دست رفت و اکنون همچنان 9 فروند از این گشتی ها در خدمت است
مشخصات:
توپ:
1 توپ 20 میلیمتری GAM BO1
1 تیربار 12.7 میلیمتری
موتور:
3 موتور دیزلیGM 8V-71TI با 3 پروانه
شعاع عملیاتی:
با 28 کیلوتن بار 500 مایل
رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی RCA LN66 فعال در باند I
ادامه دارد..................
قبل از اينكه شما را با معرفي و تشريح انواع كشتي ها آشنا كنم لازم است بدانيد كه كشتي ها و يا كلا ترابري در دريا در دو خطوط منظم و نا منظم به ترتيب لاينر و ترمپ انجام ميشود.كشتي هايي كه در خطوط منظم ترابري ميكنند مقصدشان در كل معلوم است يعني با برنامه ريزي ترابري ميكنند اما در خطوط نامنظم چنين چيزي نيست يعني ممكن است باري كه حمل ميكنند براي چند بندر باشد.(95 در صد حمل و نقل جهان از طريق دريا صورت ميگيرد.)

معرفي كشتي ها و تشريح انها:
براي شروع بهتر است از كشتي فله بر شروع كنم:
در كل فله به معناي بار غير بسته بندي ميباشد.پس كشتي هاي فله بر كالاهايي از قبيل :غلات..سنگ معدن..سيمان..شكر..فسفات.. زغال سنگ و ..... را حمل مي كنند و از نظر طبقه بندي در رديف كشتي هاي كالابر عمومي قرار دارند.
منظور از ساخت اينگونه كشتي ها جلوگيري از هزينه هاي زياد مربوط به انجام خدمات بندري و بسته بندي كالاها و همچنين استفاده از فضاي بيشتر داخلي كشتي ميباشد.
موتور خانه و محل زيست سر نشينان آن در قسمت انتهايي كشتي يعني پاشنه كشتي واقع است. به منظور حفظ تعادل كشتي يك مخزن آب اضافي در قسمت جلو يعني سينه ي كشتي تعبيه گرديده كه همواره مملو از آب ميباشد.ظرفيت اين گونه كشتي ها بستگي به سفارش دهنده دارد و تا 150000 تن هم ساخته شده است.
انواع كشتي هاي فله بر:

در اشكال مختلف مطابق سليقه ي كشورهاي مختلف ساخته شده اند. اكثر آنها داراي يك نقص مشترك هستند و آن كه اين گونه كشتي ها پس از تخليه ي بار هنگام مراجعت با انبار هاي خالي در حفظ تعادل خود دچار مشكل بوده اند.اين نارسايي متفكرين صنعت كشتي سازي را بر آن داشت تا به طراحي كشتي هاي چند كاره موسوم به oil.bulk.ore ship كه از خانواده ي كشتي هاي فله بر به حساب مي ايند.اين نوع كشتي هادر ظرفيت هاي متفاوتي تا 250000 تن ساخته شدند و مشخصات ظاهري آنها آميزه ايست از شكل كشتي هاي فله بر با لوله هاي متعدد نفت و هواكشهاي ويژه مخازن بر روي عرشه.

مسكو پايتخت روسيه در ناحيه مركزي بخش اروپايي كشور واقع شده و تاريخ بناي آن به سال 1147 ميلادي ميرسد. مساحت مسكو در قرن 14 خيلي كم بود و فقط شامل كرملين و منطقه كيتاي گورود امروزي بود. اولين كليساهاي سنگي در محوطه كرملين ساخته شدند. بنا به دستور تزار ايوان كاليتا در سال 1340 ديوار دفاعي كرملين از تنههاي بسيار كلفت درخت بلوط ساخته شد كه داراي برجهاي ديدباني هم بود. حلقهاي از صومعه ها و كليساها كرملين را احاطه كرده بود. مسكو در طي قرنها سمبل روسيه بود و توانست قلب روسيه شود( در قرن 15 مسكو براي اولين بار پايتخت شد و توسعه اين شهر با سرعت زيادي پيشرفت كرد). پطر كبير شهر سنتپترزبورگ را در سال 1705 ميلادي به عنوان پايتخت جديدي بر ساحل رود نوا بنا كرد (در سال 1712 پطر كبير پايتخت را از مسكو به سنتپترزبورگ منتقل كرد). او اصلاً از مسكو خوشش نميآمد زيرا كشته شدن عمو و مشاوران مادرش در جريان يك كودتاي درباري در مسكو را به چشم ديده بود، اما اين شهر براي ناپلئون همچنان يك هدف بسيار جالب باقي مانده بود.
سربازان ناپلئون در سال 1812 وارد روسيه شدند. بعد از جنگ خونين در بورودينو در 130 كيلومتري مسكو روسها مسكو را ترك كردند و اجازه دادند ناپلئون وارد مسكو شود و در كرملين مستقر شود. شبي كه او وارد مسكو شد آتشي درگرفت كه تقريباً تمام شهر را به كام خود كشيد. با فرا رسيدن زمستان نيروهاي ناپلئون مجبور شدند يك ماه بعد از ورود به مسكو آنجا را ترك كنند. بعد از آن مسكو بازسازي شد و جمعيت آن از 350 هزار در سال 1840 به 4،1 ميليون در سال 1914 افزايش يافت. اكتبر سال 1917 درگيريهاي زيادي براي مسكو دربرداشت. بلشويكها كرملين را در طي هشت شبانهروز اشغال و ترك كردند و دوباره به تصرف خود درآوردند. در سال 1918 دولت روسيه بعد از دو قرن غيبت دوباره از سنتپترزبورگ به مسكو منتقل شد. اين امر باعث نگراني ميشد كه به علت نزديكي سنتپترزبورگ (پطروگراد به قول آن زمان) به كشورهاي اروپايي، پايتخت ممكن است مورد حمله آلمانيها قرار گيرد.
مسكو زمان قرون وسطي يك شهر چوبي بود و آتش بويژه خطر بزرگي براي آن محسوب ميشد. در دستنوشتههاي تاريخي از تعداد زيادي آتشسوزي ياد شده است كه ده ها آتشسوزي در نيمه دوم قرن 15 بوقوع پيوست. در تابستان سال 1547 آتشسوزي وحشتناكي مسكو را فرا گرفت كه بر اثر آن 2700 نفر جان خود را از دست دادند. 25 هزار خانه و 250 كليسا سوخت. بعد از يكي از بزرگترين آتشسوزيها كه در سال 1493 رخ داد، ميدان اصلي شهر – ميدان سرخ – براي مدت طولاني نام ميدان آتش به خود گرفت.
مسكو بزرگترين مركز علمي روسيه است. مسكو بزرگترين مركز آموزش عالي در روسيه است. در اين شهر بيش از 80 مدارس عالي، دانشگاه و انستيتو و مراكز علمي ديگر فعاليت ميكنند. مسكو به عنوان مركز فرهنگي كشور به رسميت شناخته شده است. مسكو همچنين به عنوان شهر ورزشي مشهور است. مسكو با جمعيت بيش از 9 ميليون نفري خود داراي مساحتي به وسعت بيش از 1000 كيلومتر مربع است. شما در عرض نيم ساعت خواهيد توانست ديوار كرملين مسكو به طول 2،2 كيلومتر را دور بزنيد. در عرض چند ساعت موفق خواهيد شد خيابان حلقهوار سادوويه كالتسو به طول 16 كيلومتر را طي كنيد. و براي اينكه از شمال تا جنوب و يا از غرب تا شرق مسكو را كه حدود 40 -35 كيلومتر است را طي كنيد به يك روز كامل احتياج داريد.
مجتمعهاي ساختماني در مسكو به انواع گوناگون هستند كه به دورههاي مختلف تعلق دارند. تعداد زيادي از اين خانهها بشكل قوطي كبريت ساخته شدهاند . اين نوع از خانهها در سالهاي 1950 براي اولين بار ظاهر شدند و معمولاً 9 - 8 طبقه بودند. علاوه بر ساختمانهاي مسكوني، ادارات و تئآترها، موزهها وساختمان راهآهن و غيره وجود دارند. در مسكو ايستگاههاي زيادي وجود دارد كه از جمله ميتوان از 9 ايستگاه راهآهن، 2 ايستگاه كشتيهاي رودخانهرو، 5 فرودگاه كه به فاصله 30 تا 40 كيلومتري از مركز شهر واقع شدهاند، نام برد. يكي ديگر از بناهاي شهر مسكو مدارس است. تا سال 1925 فقط 50 – 40 مدرسه در مسكو فعاليت ميكرد. اما از سال 1925 تا 1934 توانستند 70 مدرسه ديگر بسازند. در سال 1935 تصميم گرفته شد كه طرح تمام مدارس يكسان باشد. يعني تمام مدارس بايد داراي 22 كلاس، 2 رختكن و فقط 4 طبقه باشد. مدارس سالهاي 1930 ميلادي تماماً آجري و داراي 4 طبقه و دو ورودي در دو انتهاي ساختمان بود. يكي براي رفت و آمد دانشآموزان ارشد و ديگري براي رفت و آمد دانشآموزان كلاسهاي ابتدايي.
مسكو شهري است كاملاً مسطح و داراي علائم شهري بسيار نادر كه احتمالاً هفت خواهران استالين را ميتوان جزئي از آنها دانست. اين ساختمانهاي بزرگ و با ابهت در زمان استالين ساخته شدهاند كه دانشگاه مسكو و وزارت امور خارجه از آن تعداد هستند. در مسكوي قديم فقط خيابانهاي اصلي كه از كرملين منشعب ميشدند را نامگذاري ميكردند. اين خيابانها به وسيله كوچههاي باريك و كوتاه و حتي بعضيمواقع كوچههاي پيچدار بهم وصل ميشدند. كلمه پراسپكت (گرفته شده از زبان لاتين كه به معني ديد وسيع است و اكنون معني شاهراه دارد) در قرن 18 وارد زبان روسي شد. فقط 60 سال پيش اين پراسپكتها در مسكو ظاهر شدند. براي نمونه ميتوان از لنينگرادسكي پراسپكت، لنينسكي و كوتوزوفسكي پراسپكت نام برد. در اواخر قرن 18 در مسكو قرار شد ديوار سفيد شهر را كه به دور مركز مسكو كشيده شده بود خراب كنند. اين كمربند آزادشده براي ساخت خيابان زياده از حد عريض به نظر ميآمد و براي ساختن خانه مسكوني زياده از حد باريك. به اين ترتيب، به جاي ديوار خراب شده اولين بلوارها در مسكو ظاهر شدند. از اين نوع بلوارها ميتوان از توِرسكوي، نيكيتسكي، پتروفسكي، پاكروفسكي و غيره نام برد. ميدانهاي مسكو كه قبلاً محل تجمع تجار بودند و به عنوان بازار مورد استفاده قرار ميگرفتند در كنار دروازههاي ديوار شهر ايجاد ميشدند. قديميترين اين ميدانها ميدان سرخ است.
لغو نظام سرفاژ (نظام فئودالي كه در آن دهقان به زميندار تعلق داشت و قابل خريد و فروش بود) در سال 1861 باعث ورشكستگي بزرگ مالكان شد. آنها جنگل و بيشه خود را فروختند. درختان اين جنگلها را بريدند و بجاي آن قطعات زمين (داچا) براي استراحت كارمندان و تاجران و روشنفكران فراهم نمودند. در زمان شوروي به اهالي شهر مسكو از طريق محل كار قطعات زميني به مساحت 600 متر تعلق ميگرفت. در حال حاضر تقريباً تمام اهالي مسكو از چنين قطعه زمينهايي برخوردار هستند و آنهايي كه فاقد آن هستند ميتوانند براحتي آن را خريداري كنند و هيچ گونه محدوديتي در اين زمينه وجود ندارد.
مسكو داراي رودخانههاي زيادي است كه از معروفترين آنها ميتوان از رودخانه مسكو، يائوزا، سٍتون و سخودنيا نام برد. رودخانههاي مسكو در مسير حركت خود گودالهاي زيادي ايجاد ميكردند كه عبور از آنها به ويژه در فصل بهار تقريباً غيرممكن بود. جريان خروشان آب پلهاي چوبي را با خود ميبرد. علاوه بر آن، گودالها مساحت زيادي را اشغال كرده بودند. به اين دليل اهالي مسكو به پر كردن اين گودالها پرداختند. اما اين رودها براي حركت خود از راههاي زير زميني جديد استفاده كرده و حتي انبارهاي زيرزميني خانهها را پر كرده و پايههاي خانهها را شسته و با خود ميبردند. در اواسط قرن 19 تصميم گرفته شد يك عمارت جديد به دانشگاه دولتي مسكو(لومونوسف) اضافه شود. وقتي براي انجام كارهاي ساختماني گودالي حفر كردند، آب بطور غيرمنتظره با شدت تمام فواره زد و گودال به آن بزرگي را بسرعت پر كرد. معلوم شد سالها پيش گودال آبي اوسپنسكي در محوطه دانشگاه وجود داشته كه رودهاي پر آب و خروشاني در ته آن جريان داشت. اين گودال را پر و فراموش كردند. اما اين رود راه زيرزميني براي خود پيدا كرده و حالا دوباره آزاد شده بود. مضحكتر از همه در اين ماجرا اين بود كه آب از زير زمين خرچنگ زندهاي را به سطح زمين آورد. اين خرچنگ را گرفتند و درون بانكه انداختند و در كلاس درس به دانشآموزان نشان داده و ثابت ميكردند كه خرچنگها بدون نور خورشيد هم ميتوانند زندگي كنند. در قرن 19 رودهاي كوچك زيادي ناپديد شدند. فقط در سال 1937 با ساخت كانال مسكو – ولگا توانستند رودهاي باقيمانده را نجات دهند. ساختن كانالي كه ميبايست رودهاي مسكو، ايسترا، سيسترا، دوبنا و بالاخره ولگا را بهم متصل كند فقط در سال 1825 شروع شد و 19 سال(!) طول كشيد تا اين كانال براي بهرهبرداري آماده شود. از سال 1947 اين كانال را به افتخار هشتصدمين سالگرد مسكو كانال مسكو ناميدند. با ايجاد سيستم كانالها و درياچههاي مصنوعي، مسكو بندري شد كه به 5 دريا راه داشت و دارد. مسكو داراي راههاي آبي به غرب- به درياي بالتيك، به شرق به درياي سفيد به جنوب به درياي خزر و درياي سياه و درياي آزوف است. شما ميتوانيد كوپهاي در كشتي مسافربري رزرو كنيد و سفر خوبي را از مسكو تا شهرهاي واقع در ساحل ولگا، نوا و حتي تا كشورهاي خارجي ساحلي آغاز نماييد.
باغها و باغهاي وحش در مسكو از زمانهاي بسيار قديم ايجاد شدند. تزار آلكسي ميخائيلوويچ در قصبه ايزمائيلوف كه در سال 1656 به محل زندگي تزار مبدل شد، مبتكر ايجاد باغهاي بسيار زيبايي بود. در سال 1864 باغ وحش مسكو گشايش يافت. در آن زمان فقط 286 جانور در آن جا داده شده بود، اما هماكنون 7500 جانور (750 نوع) در اين باغوحش ساكن هستند. در اسناد و مدارك باقي مانده از زمان تزار آلكسي ميخائيلوويچ نه تنها از باغوحش ايزمائيلوف ياد شده است، بلكه باغهاي گياهان دارويي نيز ذكر شده است. در اين باغها تحت نظر گياهشناسان در كنار گياههاي دارويي درخت ميوه كاشتند. بنا به دستور پطر اول در سال 1706 باغ گياهان دارويي در جنب بيمارستان مسكو ايجاد شد كه در سال 1805 آن را به دانشگاه مسكو واگذار كردند و آن را باغ نباتات ناميدند. باغ نباتات در قرن 18 از محبوبيت زيادي برخوردار شد و هزاران نوع گياه از كشورهاي هند، آمريكا، اروپاي غربي و سيبري در اينگونه باغها پرورش داده ميشد. در سال 1945 در اطراف مسكو باغ اصلي نباتات مسكو ايجاد شد كه داراي 25 هزار نوع گياه است.
در باره اقوام ساكن مسكو بايد بگوييم كه مسكو شهري كثيرالمله است. از اولين خارجياني كه در مسكو ساكن شدند بايد از يونانيها - ساكنان بيزانس آن زمان، نام برد كه مذهب ارتدكس را با خود به مسكو آوردند. فئوفام گرك (1405 – 1340) يكي از اولين شمايلنويسان روسي بود كه از يونان به سرزمين روس(مسكو) آمد. بازسازي ديوار و كليساي جامع در كرملين در زمان ايوان سوم توسط معماران ايتاليايي صورت گرفت. خارجيان زيادي در زمان حكومت پطر اول در مسكو ظاهر شدند. در طي قرن 19 اقوام جديدي مانند كوليها، آشوريها در مسكو ظاهر شدند. در طي ده ههاي اخير تعداد خارجيان ساكن در مسكو بيشتر شده است كه دانشجويان اكثريت آنها را تشكيل ميدهند. و در سالهاي اخير بر تعداد دانشجويان ايراني افزوده شده است.
مساحت شهر مسكو 1035 كيلومتر مربع وجمعيت آن 10 ميليون است (سال 1999 ميلادي). ساعت رسمي: از ماه اكتبر تا مارس ، گرينويچ 3+ و از ماه آوريل تا سپتامبر گرينويچ 4+. اختلاف ساعت مسكو با تهران به وقت محلي فقط 30 دقيقه است – تهران 30 دقيقه از مسكو جلوتر است.
به دليل نا متعادل بودن هواي مسكو و اينكه درجه حرارت مسكو حتي در تابستان زياد گرم نيست، بهترين زمان سفر به اين شهر ماههاي ژوئن، ژوئيه تا اواسط ماه اوت(خرداد،تير و مرداد) است. روزهاي تابستاني بلند و روشن هستند (طلوع آفتاب در اواسط ماه ژوئن(خرداد) حدوداً ساعت 4 و 40 دقيقه صبح و غروب آفتاب ساعت بيست و دو و ده دقيقه شب است) و در ماه ژوئيه(تير) حتي تا ساعت 23 هم هوا روشن است. احتمال وزش بادهاي سرد شمال در ماه اوت زياد است و به اين دليل با وجود اينكه آفتاب گرم است، اما احساس ميشود كه درجه حرارت پاييزي و نه تابستاني است. از اواخر ماه اكتبر برف شروع به باريدن ميكند كه معمولاً تا اواسط ماه آوريل هم طول ميكشد. درجه حرارت در زمستان از 10- تا 30- است (طلوع آفتاب در ماههاي ژانويه و فوريه (دي - بهمن) بين ساعت هشت و چهارده دقيقه تا نه و يك دقيقه صبح و غروب آفتاب بين هفده و چهارده دقيقه تا هيجده و چهارده دقيقه عصر است). فصل بهار بينهايت سريع شروع و تمام ميشود و در عرض يكي دو هفته درختان لباس سبز به تن و گل ميدهند و چهره شهر كاملاً از اين رو به آن رو ميشود! در هر صورت هنگام سفر به مسكو در هر هوايي بهتر است انواع لباسها براي فصلهاي گوناگون همراه باشد. درخت سپيدار كه در ماه ژوئن گل ميكند منظره شهر را كاملاً تغيير ميدهد. اهالي مسكو پرواز گلهاي سپيدار را برف تابستاني مينامند.
آب مسكوميزان بارندگي در مسكو چندان زياد نيست. اما برف زمستاني به اندازه كافي آب مسكو را تأمين ميكند. آب مسكو و 13 شهر حوالي مسكو از طريق 4 ايستگاه انتقال آب آشاميدني ؛ روبلوفسكايا، سورنايا، زاپادنايا و وستوچنايا كه از رودخانههاي گوناگون تغذيه ميشوند تأمين ميشود. آب ايستگاههاي سورنايا و وستوچنايا از منبع ايوانكوفسكي تأمين ميشود كه از طريق كانال مسكو ، آب ولگا به آن ميريزد. و آب ايستگاههاي روبلوفسكايا و زاپادنايا از منابع رود مسكو (ايسترا، موژايسكي، اوزرنينسكي و روزسكي تأمين ميشود. آب منابع در مرحله اوليه پاك و مطابق با استاندارد است، اما در طي عبور از لولههاي شهري از كيفيت آن كاسته ميشود.
كرملين: هسته مركزي شهر مسكو ارگ يا كرملين آن است كه در قرن پانزدهم دركرانه شمالي رود مسكو ساخته شده و شامل تعدادي كاخ و كليسا است. كرملين مثلثشكل با جهت شمالي داراي ضلعهايي به طول 750 متر است. كرملين را واقعاً ميتوان از هر نظر، سمبوليك، تاريخي ، استراتژيكي و قلب مسكو ناميد. بزرگترين كليساي كرملين مسكو، كليساي جامع اوسپنسكي است كه در طي سالهاي 1475 تا 1479 ساخته شده و تزارها در آنجا تاجگذاري ميكردند.
احداث كرملين در تاريخ 19 ژوئيه سال 1485 پايان يافت. ابتدا ديوار آجري كرملين در كنار رودخانه مسكو بنا شد، زيرا همانا از آنجا تاتارها اغلب حمله ميكردند. تمام عمليات ساختماني 10 سال بطول انجاميد. لازم به يادآوري است كه كرملين جديد را بر روي كرملين قديم كه از سنگ سفيد بود بنا كردند. ديوارهاي قبلي را در حد امكان باقي گذاشتند فقط دور آنها را ديوارهاي آجري كشيده و آنها را بلندتر و ضخيمتر و محكمتر كردند. كاخ بزرگ كرملين در سال 1849 شكل كنوني را كسب كرد. كاخ جديد بطول 125 متر بود و داراي 700 اتاق از جمله آپارتمانهاي شخصي خانواده شخص اول كشور بود. در سال 1961 عمارت جديدي به كرملين اضافه شد- كاخ كنگرهها. از كاخ كنگرهها براي اهداف گوناگون استفاده ميكنند. براي اجراي نمايشهاي تئاتري و جشنهاي عمومي. سالن بزرگ آن براي 6هزار نفر درنظر گرفته شده است. وسايل صوتي براي ترجمه بيش از 29 زبان در اين كاخ نصب شدهاند. بالشوي تئاتر، باله و اپرا روي صحنه كاخ كنگرهها به نمايش ميگذارد. اين كاخ داراي 800 اتاق جداگانه از جمله سالنها، رختكن، راهرو و اتاقهاي اختصاصي براي اعضاي شخص اول مملكت، اتاق مطبوعات و اتاقهايي براي خدمه فني است. براي ساخت اين كاخ فقط 16 ماه وقت صرف شد و جايزه لنين به طراحان و معماران آن تعلق گرفت.
كرملين جايي است كه تمام راههاي روسيه به آنجا ختم ميشود. در اينجا ايوان مخوف و استالين حكومت كردند، ناپلئون از كرملين آتشگرفتن مسكو را تماشا كرد، لنين ديكتاتوري پرولتاريا را شكل داد، گورباچف مبتكر پروسترويكا (دگرگونسازي) بود، يلتسين سعي كرد اصلاحات را به انجام برساند و ولاديمير پوتين كه در ماه مارس سال 2000 به عنوان رئيسجمهور روسيه برگزيده شد در راه به انجام رساندن اصلاحات و قراردادن كشور در رديف 10 كشور پيشرفته جهان تلاش ميورزد.
هر يك از برجهاي كرملين شامل چند طبقه هستند. برجهاي گوشهاي را براي تسهيل عمليات دفاعي بشكل مدور و يا چند ضلعي ساختند و بقيه را چهار ضلعي. چند برج ديگر بغير از برجهاي دفاعي بشكل ديگري مورد استفاده قرار ميگرفتند. در پايه برج ودووزودني گوشهاي كه در ساحل رودخانه مسكو واقع بود چاهي وجود داشت كه آب قلعه را تأمين ميكرد. و در برج ناباتنوي كه روبروي ميدان سرخ بود، ناقوس خطر ناباتني آويزان بود. و در زيرزمينهاي ترويتسكي زندان قلعه قرار داشت.
كرملين مجموعه برج و باروها و بناهايي بوده كه در قرون گذشته مقر حكومتي هر شهر در آن قرار داشته است. در داخل كرملين كليساهاي معروفي قرار دارند. بزرگترين كليساي كرملين مسكو، كليساي جامع اوسپنسكي است كه در طي سالهاي 1475 تا 1479 ساخته شده و تزارها در آنجا تاجگذاري ميكردند. كليساي جامع بلاگووشچنسكي (ساخته شده در سالهاي 1484 تا 1489) نيز محل عبادت مسيحي تزارها محسوب ميشد. كليساي جامع آلكساندروفسكي نيز در اوايل قرن شانزدهم بنا گرديد، محل دفن امراي مسكو و تزارهاي روسيه از قرن چهاردهم تا پطر كبير ميباشد. برج ناقوس ايوان سوم كه در قرن شانزدهم بنا شده، بيش از 80 متر ارتفاع دارد. در نزديكي اين برج بزرگترين ناقوس جهان موسوم به ناقوس تزار قرار دارد كه داراي 6 متر ارتفاع و 200 تن وزن است و در سال 1586 ريخته شده است. كنار باروهاي كرملين كاخهاي بزرگي قرار دارد كه از جمله آنها ميتوان به كاخ گنبددار شوراي وزيران شوروي (از قرن هجدهم)، بناي صدر هيأت رئيسه شوروي، كاخ بزرگ كرملين (از اواسط قرن نوزدهم) اشاره كرد. كرملين تا سال 1712 كه پطركبير پايتخت را به سنتپترزبورگ منتقل كرد، مقر تزارهاي روسيه بود. در سال 1918 كه بلشويكها مسكو را به پايتختي برگزيدند، كرملين به مركز اصلي دولت و نهادهاي حزب كمونيست تبديل گرديد ولي از سال 1955 براي تماشا براي عموم آزاد شد.
از جمله برجهاي معروف كرملين ميتوان از برج اسرار (تاينايا) كه قديميترين برج است و برج اسپاسكايا نام برد. ساعت روي برج اسپاسكايا (يكي از زيباترين برجهاي كرملين به ارتفاع 3،67 متر است) در سال52-1851 نصب شده است. در زمان انقلاب اكتبر برج و ساعت بر اثر اصابت گلوله صدمه ديدند و بدستور لنين اين ساعت توسط ن.بهرني تعمير شد. ساعت كرملين بوسيله زنگهاي ربعي هر 15 دقيقه زنگ ميزند و زنگهاي بزرگ آن هر ساعت وقت را اعلام ميكند. وزن زنگ بزرگ 2 تن و كل مجموعه ناقوسها 25 تن است. اين مجموعه سه طبقه برج اسپاسكايا را اشغال كرده است. درازاي عقربه دقيقهشمار 3.28 متر است. احتمالاً در آينده نزديك اين ساعت به نواختن سرودملي خواهد پرداخت.
برج نيكولسكايا به ارتفاع 67,1 متر يكي ديگر از برجهاي زيباي ميدان سرخ است. و اما برج اوگلاوايا آرسنال به ارتفاع 60,2 متر محكمترين برج كرملين است. پايههاي اين برج در اعماق زمين جا گرفته است و ضخامت ديوارهاي آن 4 متر است. از اين برج نه تنها به عنوان دفاع بلكه براي پنهان كردن چشمهاي كه تا كنون نيز وجود دارد استفاده ميكردند. بلندترين برج كرملين برج ترويتسكايا با ارتفاع 76.35 متر است. اين برج تقريباً 10 متر بلندتر از برج اسپاسكايا است. دروازه ترويتسكايا از سالها قبل به عنوان دروازه ورود مقامات رسمي به كرملين مورد استفاده قرار ميگيرد. برج كوتافيا كه در طرف ديگر رود نگلينايا قرار دارد به وسيله يك پل سنگي (اولين پل سنگي در مسكو) به برج ترويتسكايا متصل شده است. در كنار ديوار كرملين ميتوان برج كامندانتسكي و اروژينايا و برج بوروويتسكايا (به ارتفاع 50.7 متر) را مشاهده كرد. اين برج در پايه كوه بوروويتسكي كه كرملين روي آن قرار دارد، ساخته شده است. نام برج از جنگل كاج گرفته شده است كه زماني تمام اين تپه را پوشانده بود و يوري دولگوروكي آن جا را براي اقامت برگزيد.
در بالاي 5 بلندترين برج ديوار كرملين - اسپاسكي، ترويتسكي، نيكولسكايا، بوروويتسكايا و ودووزدنايا 5 ستاره سرخ شب و روز در حال درخشيدن هستند. اين ستارهها به مناسبت سالگرد انقلاب اكتبر در سال 1937 نصب شدند. چهارچوب آنها از استيل با پوشش طلاست و شيشههايي از ياقوت قرمز بدنه آن را پر كرده است. هر يك از آنها بوسيله يك لامپ 5 هزار ولتي روشن ميشود. اين ستارهها را بشكلي طراحي كردهاند كه با وجود وزن بين 1 تا 1.5 تني خود به نرمي در هنگام وزش باد تكان ميخورند.
ميدان سرخ كه مهمترين ميدان مسكو و روسيه است، در بيرون باروهاي شرقي كرملين واقع گرديده و حدود 72500 متر مربع وسعت دارد. در اوايل قرن پانزدهم به عنوان يك بازار ساخته شد و در قرن شانزدهم به ميدان تثليث موسوم گرديد. از اواسط ده ه 1660 نام آن به كراسنايا پلوشاد يا ميدان سرخ تغيير يافت كه در زبان روسي قديم كلمه كراسنايا به معناي زيبا و شكيل بود ولي بتدريج معناي آن به سرخ تبديل شده است. اين ميدان صحنه گردهمآييهاي بزرگ در دوران شوروي بود و پس از آن نيز گهگاهي تجمعاتي در آن رخ ميدهد. موزه دولتي تاريخ در ضلع شمالي ميدان واقع است و تاريخ بناي آن به اواخر قرن نوزدهم ميرسد. در قسمت شرقي ميدان فروشگاه دولتي بزرگي قرار دارد بنام گوم كه بناي آن در سال 1893 به اتمام رسيد و در سال 1957 تغييرات كلي در آن داده شد. كليساي جامع سنتباسيل كه در قرن شانزدهم بنا شده نيز در جنوب ميدان واقع است كه بيشتر به عنوان يك بناي تاريخي مورد بازديد توريستها قرار ميگيرد و مراسم مذهبي در آن اجرا نميشود. اين كليسا به عنوان بناي يادبود تصرف خاننشين قازان توسط ايوان مخوف در سال 1552 بنا شد. چند سال پيش در شمال ميدان كليساي كوچكي در جاي سابق آن ساخته شد كه مورد استقبال زياد هم بازديدكنندگان ميدان سرخ و هم مسيحيان متدين قرار گرفت زيرا در اين كليسا مراسم دعا و نيايش اجرا ميشود.
يكي ديگر از بخشهاي جديدي كه در اين اواخر به ميدان سرخ اضافه شده است دروازه ورودي آن است(سال 1995) كه البته در ابتداي ساخت اين ميدان به عنوان بازار وجود داشته است اما بعدها چون ميدان سرخ براي رژه و نمايش جنگافزار و ماشينهاي سنگين مورد استفاده قرار ميگرفت، مجبور شدند اين دروازه را بردارند. در زمان جشن 850 -مين سالگرد مسكو تصميم گرفته شد نماي ميدان سرخ تا حد امكان به حالت اوليه آن برگردانده شود و به اين دليل اين دروازه بسيار زيبا كه كليساي كوچكي هم در داخل ديوار آن بنا شده است به ميدان سرخ اضافه شد. روي سنگفرش جلوي اين كليساي كوچك صفحه فلزي قرار دارد كه نام آن كيلومتر صفر است. يعني از اين نقطه تمام مسيرها از مسكو به جاهاي ديگر حساب ميشود. فرضيهاي هم وجود دارد دال بر اينكه اگر كسي روي اين صفحه فلزي بايستد و چند بار بچرخد و سكهاي به پشت سرش پرت كند، آرزويش برآورده خواهد شد.
بعد از آنكه ميدان سرخ از حالت بازار خارج شد بناهاي يادبودي در آن كار گذاشتند. در مقابل كليساي جامع سنتباسيل مجسمه يادبود مينين و پوژارسكي قرار دارد كه اولين مجسمه يادبود مسكو بشمار ميرود و در سال 1818 ساخته شده است. در نزديكي كليساي سنتباسيل يك جاي مدور سنگي قرار دارد كه تا قبل از پطر كبير اعدامگاه بوده است و در وسط ميدان سرخ قرار داشته است. اما در زمان شوروي آن را به كنار ميدان منتقل كردند. مقبره لنين نيز در سال 1924 در كنار ديوار كرملين بنا گرديده است. اين بنا يكي از شاهكارهاي معماري زمان شوروي به حساب ميآيد. در 27 ژانويه سال 1924 اولين نوع اين مقبره كه موقتي و از چوب ساخته شده بود در ميدان سرخ ظاهر شد. اولين مقبره به شكل هرم پلهاي بود كه بازديدكنندگان از پلههاي سمت راست وارد و از پلهاي سمت چپ خارج ميشدند. بعد از گذشت دو ماه از ساخت آن، مقبره موقت بسته شد و ساخت مقبره چوبي جديد آغاز شد كه از ماه مارس تا اوت سال 1924 بطول انجاميد. اين مقبره به شكل يك هرم بزرگ پلهاي ساخته شد(ارتفاع آن 9متر و و طول آن 18 متر بود). چوبهاي مقبره را با لاك روغني رنگ كرده بودند كه در نتيجه اين عمارت رنگ قهوهاي روشن به خود گرفت. بعد از 5 سال ساخت آخرين نوع مقبره، نوع سنگي آن آغاز شد (ژوئيه 1929 تا اكتبر 1930). مقبره سنگي از نظر طرح خود شبيه نوع چوبي آن است. بازديدكنندگان از در اصلي وارد ميشوند و از پلههاي عريض سه متري سمت چپ پايين رفته و وارد سالن عزاداري ميشوند. سنگهاي بكار برده شده در عمارت، سنگ مرمر و سنگ خارا است. طول مقبره با توجه به نماي عمارت 24 متر و ارتفاع آن 12 متر است. هرم مقبره شامل 5 طبقه با ارتفاعهاي مختلف است (در نوع چوبي تعداد آنها 6 بود). در سال 1945 در طبقه اول آن تريبون ساختند. در حال حاضر مقبره براي بازديدكنندگان روزهاي سهشنبه، چهارشنبه، پنجشنبه و شنبه از ساعت 10 تا 13 باز است.
مسجد جامع مسكو. اين مسجد كه مسجد مركزي شهر محسوب ميشود و در زمان شوروي هم فعاليت ميكرد، در نزديكي ايستگاه مترو پروسپكت ميرا واقع شده است. مسجد تاريخي. اين مسجد توسط جمعيت تاتاري مسكو به ياد شركت تاتارها در جنگ روسيه با ناپلئون در (سال 1812) قبل از انقلاب 1917 ساخته شده بود ولي بعد از انقلاب تعطيل شد و توسط دولت به يك سازمان واگذار شد. بعد از آغاز اصلاحات در كشور ساختمان اين مسجد به مسلمانان اعاده شد. اين مسجد در خيابان بولشايا تاتارسكايا، در نزديكي ايستگاه مترو نووكوزنتسكايا واقع شده است.
فروشگاه دولتي بزرگ واقع در ميدان سرخ كه تاريخ ساخت آن به قرن 19 بر ميگردد، داراي 1000 مغازه است. در اين اواخر شركتهاي بسيار معروف خارجي نمايندگيهاي خود را در اين فروشگاه داير كردهاند. آدرس: ميدان سرخ، شماره 3، تلفن: 9215763
فروشگاه مركزي مسكو (تسوم) يكي از بزرگترين فروشگاههاي مسكو است كه هر نوع كالا از كالاهاي صنعتي تا لوازم خانه و پوشاك و كفش و غيره را ميتوان در آنجا يافت. آدرس: خيابان پتروفكا، شماره 2، تلفن: 2921157
خيابان تورسكايابا قدم زدن در يكي از مشهورترين و زيباترين خيابانهاي مسكو ( خيابان تورسكايا) هر عابري ميتواند كاخهاي قرن 19 و مجتمعهاي مسكوني سالهاي 1930 و گنبدهاي رنگي كليساهاي كوچك را مشاهده كند. شهرداري مسكو در خيابان تورسكايا واقع است و در سمت ديگر خيابان درست در مقابل آن مجسمه يادبود يوري دولگوروكي بنيانگذار مسكو قرار دارد. مغازه بسيار زيباي يليسيفسكي متعلق به قرن 19 هر بينندهاي را مجذوب خود ميكند. يكي ديگر از جذابيتهاي خيابان تورسكايا علاوه بر مغازههاي بيشمار مجسمه ماياكوفسكي است. خيابان تورسكايا به ايستگاه راهآهن بيلوروسي ختم ميشود.
1-موزه هنرهاي شرق يكي از زيباترين موزههاي مسكو است. در اين موزه ميتوان وارد دنياي سحرآميز و ظريف شرق شد. اين موزه در بلوار نيكيتسكي واقع است و بر اساس كلكسيون شخصي در سال 1918 ايجاد شد. در حال حاضر بيش از 50 هزار اثر هنري، نقاشي، مجسمه و وسايل خانه و مبلمان تزييني اقوام قفقاز، آسياي ميانه، قزاقستان،كشورهاي خاور ميانه و نزديك و حتي قاره آفريقا به نمايش گذاشته شده است.در اين موزه انواع سراميك و چيني از چين و ژاپن و كيمونوهاي ژاپني، مينياتورهاي ايراني قرن 18 - 15 در معرض نمايش است. چندي پيش نمايشگاه دائمي ايران در اين موزه افتتاح شد كه مورد استقبال زياد بينندگان قرار گرفت. آدرس: بلوار سوروفسكي، شماره آ-12
2-موزه پوشكين در بخش جنوب – غرب شهر واقع است. شاهكارهاي نقاشي زيادي در آنجا نگهداري ميشود. اين موزه از شهرت جهاني برخوردار است و آثار نقاشان و مجسمهسازان مشهور در آنجا نگهداري ميشود.
آدرس- موزه هنرهاي زيباي پوشكين: خيابان وولخونكا، شماره 12، تلفن 2039376
موزه هنرهاي زيباي پوشكين(گالري جديد): خيابان مارشال شاپوشنيكوف، شماره 4، تلفن: 2039376
3-نگارخانه (گالري) تريتياكوف كه شهرت جهاني دارد داراي بهترين مجموعه شمايل روسي در جهان و بهترين مجموعه هنر روسي تا قبل از انقلاب اكتبر است. اين گالري در نزديكي متروي تريتياكوف واقع است.
آدرس گالري قديم: كوچه لاوروشينسكي، شماره 10، تلفن 2387788
آدرس گالري جديد: كريمسكي وال، شماره 14/10، تلفن: 2382054
علاوه بر اين، موزههاي زياد ديگري وجود دارند كه معمولاً خانههاي نويسندگان مشهور مانند تولستوي، پوشكين، داستايوسكي، گوگول و لرمونتف ميباشند. از ديگر موزههاي بسيار جالب مسكو ميتوان از موزه داروين كه در آنجا روند تكامل انسان به شكل بسيار جالبي نشان داده شده است، ياد كرد. موزه جنگ، موزه تاريخ، موزه پليتكنيك، موزه ديرينشناسي (اسكلت دايناسورها)، مركز ستارهشناسي كه پنجرهاي به فضا را ميگشايد از جمله ديگر موزههاي جالب مسكو هستند. آدرس چند موزه در ذيل ميآيد:
موزه معماري: ميدان دونسكايا شماره 1 (صومعه دونسكوي)، تلفن 2320221
موزه نيروهاي مسلح: خيايبان سووتسكوي آرمي، تلفن: 2811880
موزه تاريخ: ميدان كراسنايا(سرخ)، تلفن: 9288452
موزه و گورستان صومعه نوودويچي: نوودويچي پروئزدؤ شماره 1، تلفن: 2468526
موزه هنرهاي مردمي و دكوراسيون روسيه: خيابان دلگاتسكاياؤ شماره 3ؤ تلفن 9210193
منزل چخوف: خيابان سادووكودرينسكايا، شماره6، تلفن 2916154
موزه داروين: خيابان مالاياپيروگوفسكايا، شماره 1، تلفن: 2466470
منزل داستايفسكي: خيابان داستايفسكوگو، شماره 2، تلفن2811085
موزه هنرهاي مردمي: خيابان استانيسلافسكوگو، شماره 7، تلفن:2918718
موزه و منزل گوركي: خيابان كاچالووا، شماره 2/6، تلفن 2900535
موزه لنين: ميدان رولوتسي: تلفن: 9254808
موزه متروي مسكو ايستگاه مترو اسپورتيونايا، تلفن: 2227309
موزه كليساي جامع پوكروفسكي: ميدان كراسنايا (ميدان سرخ)ؤ تلفن: 2983304
موزه پليتكنيك: ميدان نووايا، شماره 4/3، تلفن: 9230756
موزه تولستوي: خيابان پرچيستنكا، شماره 11، تلفن: 2022190
كليساي مسيح منجي
اين كليسا بر طبق طرح معمار ك.آ.تونا در طي سالهاي 1883-1837 در سمت چپ رود مسكو بنا گرديد. تعداد زيادي از استادان نقاش و مجسمهساز روسيه در تزيين اين كليسا شركت كردند. اين كليسا يادبود پيروزي در جنگ ميهني بود. بناي كليساي مسيح منجي آنقدر عظيم بود كه از فاصله بسيار دور هم ديده ميشد. اين كليسا در سال 1931 بطور كامل ويران شد. كاخ شوراهاي عظيم و با شكوه عصر استالين قرار بود به جاي آن بنا شود. در سال 1960-1958 حوزه ساختماني كه در زير پايه كاخ شوراها آماده شده بود براي ساختن استخر سرباز مسكو مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر، كليسا به شكل سابق و در جاي قبلي خود بازسازي شده است. هزينه ساخت آن از طريق كمكهاي بنيادهاي خيريه، شخصيتهاي فرهنگي و هنرپروران و دولت مسكو تأمين شده است.
آدرس: مترو كروپوتكينسكايا، خيابان كروپوتكينسكايا. شماره 37
موزه- پارك كالومينسكي
كالومينسكي پارك يكي از زيباترين پاركهاي مسكو است كه زماني دهكده تزار (قرون 16 و 17 ) بود. اين دهكده كه در بخش جنوبي شهر كالومينسكي واقع شده است صحنه درگيريهاي زياد مردم روسيه براي خلاصي از يوغ تاتارها بود. موزه كالومينسكي داراي اسناد و مواد زيادي در باره صحنههايي از تاريخ روسيه است. در داخل پارك كالومينسكي اولين كليساي چادرمانند سنگي با گنبدهاي فيروزهاي كه در سال 1532 - 1530 ساخته شد هنرنمايي ميكند. اين كليسا در عرض بيش از 4 قرن با زيباي منحصر بفرد و عظمت خود چشم هر بينندهاي را به خود جلب ميكند. اين كليسا نمايانگر هنر معماري روسيه است و از ساحل رودخانه مسكو سر بلند كرده است و به نظر ميرسد كه بخوبي با طبيعت پيرامون خود يكي شده است. پارك كالومينسكي داراي تعدادي از بناهاي قرن 17 و بناهاي چوبي جالب روسيه باستان است. خانه كوچك پطر كبير (قرن 17 ) كه در آرخانگلسك قرار داشت به اين پارك منتقل شده است (پطر كبير دوران كودكي خود را در شهر كالومينسكي گذراند و بعدها هم براي استراحت هميشه به اين محل ميآمد). كاشيهاي روسي و كندهكاريها روي چوب و آهن و شمايل قرن 17 در موزههاي پارك كالومينسكي نگهداري ميشوند. از ساحل رود مسكو در پارك كالومينسكي ميتوان با استفاده از كشتي رودخانهرو گردش روي رودخانه مسكو را از همانجا آغاز كرد.
آدرس: مترو كالومينسكي، تلفن: 1152384
پارك فرهنگ (يا به زبان روسي پارك كولتوري): اين پارك يكي از مشهورترين پاركها و باغهاي مسكو بشمار ميرود. اين پارك تقريباً به طول 3 كيلومتر در كنار رودخانه مسكو امتداد يافته است و مخلوطي از باغ تزييني، وسايل تفريحي و محل برگزاري كنسرتها و نمايشها و مراسم ويژه مانند برگزاري جشن به مناسبت سالگرد پيروزي در جنگ جهاني دوم، ديدار بازنشستگان جنگ است. در فصل بهار و تابستان ميتوان از توقفگاههاي كشتيها كه در پارك وجود دارند استفاده كرد و با كشتي گردشي بر روي رودخانه مسكو كرد. در فصل زمستان بركههاي آب داخل پارك يخ ميزنند و بهترين جا براي اسكيبازي هستند.
آدرس: مترو پارك كولتوري، خيابان كريمسكي وال، شماره 9، تلفن: 2370964
پارك بزرگ تبليغاتي مسكو
مركز نمايشگاهي ودنخا: ودنخا (نمايشگاه دستاوردهاي اقتصادي اتحاد شوروي) نام دارد . در بخش شمال شرق شهر واقع است. بناهاي قديمي زيبايي كه گواه هنر معماري است در اين محل چشم هر بينندهاي را به خود جلب ميكند. در واقع ميتوان اين نمايشگاه را شهري در درون شهر ناميد. در سال 1939 در اين محل نمايشگاه سراسري محصولات كشاورزي برپا شد. در سال 1959 نمايشگاه محصولات كشاورزي به نمايشگاه تمام محصولات و توليدات داخلي مبدل شد. وسعت اين پارك- نمايشگاه آنقدر زياد است كه قبلا تريليبوس (اتوبوس برقي) در آنجا مسيرهاي طولاني را ميپيمود. اما بازديدكنندگان ترجيح دادند از مينيبوس براي رسيدن به غرفههاي مورد نظر خود استفاده كنند. در فصل تابستان از وسايل نقليهاي كه شبيه ترامواي سر باز است استفاده ميشود.اين مركز داراي چندين سينما و تئاتر سر باز، مغازه و كافه و رستوران و انواع بازيها و ديگر وسايل تفريحي و سرگرمكننده است كه يك روز براي ديدن همه اين چيزها كافي نخواهد بود.
آدرس: مترو ودنخا، پراسپكت ميرا، تلفن: 1819162
صومعه نودويچي: اين صومعه در قسمت جنوب غرب رودخانه مسكو واقع است و داراي 16 گنبد درخشان است. آن را ميتوان زيباترين صومعه شهر ناميد. صومعه يك محل محبوب براي خانمهاي اشراف به حساب ميآمد كه معمولا سالهاي آخر عمر را در آنجا ميگذراندند. از اين صومعه به عنوان زنداني براي اشرافزادگان شورشگر استفاده ميكردند. قبرستان صومعه يكي از معتبرترين قبرستانهاي مسكو بعد از ديوار كرملين است. در اينجا چخوف، اينشتين، گوگول، خروشف، كروپوتكين، ماياكوفسكي، پروكوفيف، استانيسلاوسكي و شوستاكويچ به آرامي خفتهاند.
آدرس: نودويچي پروئزد، شماره 1، تلفن 2468526
اين دانشگاه را ميتوان يك شهر كامل در داخل شهر مسكو ناميد. دانشگاه دولتي مسكو يكي از بهترين دانشگاههاي جهان تا سال 1950 در مركز پايتخت در نزديكي ميدان مانژ قرار داشت، ولي به علت كمبود جا تصميم گرفته شد ساختمان بزرگتري ساخته شود. در سال 1949 اولين كلنگ اين بنا روي كوه هاي لنين ( وروبيو) زده شد. اين ساختمان عظيم داراي برج 36 طبقهاي چند ضلعي است كه ارتفاع آن به 240 متر ميرسد. ميل برج كه بر روي آن نصب شده 58 متر ارتفاع دارد. در انتهاي اين ميل ستارهاي به قطر 9 متر نصب شده است. اين ستاره از شيشه زردرنگ با روكش آلمينيومي ساخته شده است). در كنار اين برج شاخههاي ديگر ساختمان كه 18 طبقه هستند قرار دارند. اين بناي عظيم را مجسمههاي زيبايي تزيين ميكنند. در مساحت 320 هكتاري دانشگاه 407 بخش قرار دارد كه شامل باغ نباتات دانشگاه، ورزشگاه، و پارك است. مجتمع ساختماني دانشگاه 167 هكتار را به خود اختصاص داده است. اين محل در روي تپه وروبيوف كه ارتفاع آن از سطح رود مسكو 75 متر است واقع شده است. دانشگاه مسكو به شاخههاي گوناگون تقسيم شده است . شاخه آ يا شاخه اصلي دانشگاه شامل بخش اداري و مديرت دانشگاه و چندين دانشكده(دانشكده مكانيك، رياضي، جغرافي، زمينشناسي، طب پايه) آزمايشگاهها، كتابخانهها و سالنهاي مطالعه و موزه و كاخهاي فرهنگ و مجتمع ورزشي، سالن سينما و غذاخوريها است.
در ساختمان اصلي دانشگاه مسكو 68 آسانسور مسافربري كار ميكند. در اين شاخهها حدود 5000 اتاق (بنا به آمار ديگر 6000 اتاق) وجود دارد.علاوه بر آن براي استادان و پروفسورهاي دانشگاه 184 آپارتمان دو و سه و چهار اتاقه اختصاص داده شده است.
بزرگترين ساعت و هواسنج دنيا روي ساختمان دانشگاه مسكو نصب شده است. آنها روي برجهاي 18 طبقهاي قرار دارند. قطر صفحه ساعت 9 متر و طول عقربه دقيقهشمار آن 13،4 متر است.
اول سپتامبر سال 1953 كلاسهاي درس در اين دانشگاه منحصربفرد آغاز بكار كرد. در اين ساختمان عظيم به ارتفاع 2385 متر هر آنچه كه براي زندگي لازم باشد ميتوان يافت. از كلاسهاي درس، كتابخانه و كتابفروشي گرفته تا كافه و رستوران و مغازه و سينما و استخر و پليكلينيك و ده ها چيز ديگر. اين بنا يكي از ساختمانهاي ساخته شده در زمان استالين معروف به هفت خواهران است.
آدرس: مترو اونيورسيتيت، وروبيووي گوري، تلفن: 9391000
تئاترها و سالنهاتئاترها و سالنهاي اپراي مسكو از شهرت جهاني برخوردار هستند. تئاتر بالشوي مسكو از اعتبار و شهرت بينالمللي برخوردار است. برنامههاي نمايشي اين تئاتر هم باله و هم اپرا هر كدام به نوبه خود منحصربفرد هستند. هنرپيشگان تئاتر، بالرينها و خوانندگان اپرا كه در اين تئاتر آموزش ديده و كار كردهاند اكثراً از شهرت جهاني برخوردار هستند. بالشوي تئاتر در نزديكي ميدان سرخ واقع است. تئاتر بالشوي در سال 24 - 1821 توسط معماران ميخائيلوف و بووه ساخته شد. اين يكي از بهترين تئاترهاي جهان است. اين نمونه معماري روسيه در قرن 19 ميلادي است. بعد از آتشسوزي سال 1853 بناي تئاتر توسط كاووس بازسازي شد. سالن 5 طبقه آن ميتواند 2000 نفر بيننده را در خود جاي دهد. دكوراسيون آن حسرت هر تئاتري در جهان را برميانگيزد. اپراها و بالههايي كه توسط بهترين آهنگسازان شوروي مانند گلينكا، چايكوفسكي، خاچاطوريان، موسورگسكي، رحمانينوف ، شاپورين، پروكوفيف، كابالفسكي و ديگران آفريده شدند، روي صحنه اين تئاتر به نمايش درآمدند.
آدرس: مترو آخوتني رياد، خيابان آخوتني رياد، شماره 2/8 تلفن: 2929986
مالي تئاتر (تئاتر كوچك) در نزديكي بالشوي تئاتر قرار دارد. اين تئاتر دراماتيك در اواسط قرن 18 ساخته شده است. مالي تئاتر نقش به سزايي در تاريخ جامعه روسيه بازي كرده است و آن را دانشگاه دوم مسكو ميناميدند. تعداد زيادي از بهترين هنرپيشگان روسيه روي صحنه اين تئاتر بازي كردهاند. مالي تئاتر را خانه آستروفسكي ميناميدند زيرا تقريباً تمام نمايشنامههاي اين نمايشنامهنويس بزرگ روسيه در اين تئاتر روي صحنه آمده است. در سال 1929 مجسمه آستروفسكي به عنوان بناي يادبود او در مقابل اين تئاتر برپا شد.
آدرس: ميدان تئاترالنايا، شماره 6/1، تلفن: 9244083
هتل متروپل: اين هتل كه در طي سالهاي 1899 تا 1903 بنا شد در ميدان تئاترالنايا واقع است. لنين چندين بار در اين هتل سخنراني كرده است. تزيينات داخل اين هتل توسط نقاشان و گچكاران ايتاليايي و روسي انجام شده است. اين هتل را به نوبه خود يك نوع موزه مينامند. اين هتل، هتل 5 ستاره مسكو است.
آدرس: تئاترالنايا پروئزد، شماره 4/1، تلفن: 9276000، فاكس: 9276010
آدرس هتلهاي ديگر به قرار ذيل هستند:
هتل آربات: كوچه پلوتنيكوف، شماره 12، تلفن: 2447635
هتل بالچوگ كمپينسكي مسكو: خيابان بالچوگ، شماره 1، تلفن: 2306500، فاكس: 2306502
هتل كوسموس: پراسپكت ميرا، شماره 150، تلفن: 2170785، فاكس: 2158880
هتل اينتوريست: خيابان تورسكايا، شماره 5/3، تلفن: 2030125، فاكس: 2039475
هتل مجتمع توريستي ايزمايلوو: جاده شوسه ايزمايلوفسكي، شماره 71، تلفن: 1665272
هتل ماركوپولو پرسنايا: كوچه سپيريدونيفسكي، شماره 9، تلفن، 2020381،فاكس: 9566306
هتل مژدونارودنايا-1 و 2: خيابان كراسنوپرسننسكايا، شماره 12، تلفن: 2531391-2532760
هتل پالاس: خيابان تورسكايا، شماره 19، تلفن: 9563152، فاكس: 9563151
هتل رزيدنت: خيابان دميتريف، شماره 24، تلفن: 2387303، فاكس: 2302216
هتل راسيا: خيابان وارواركا، شماره 6، تلفن: 2985400
هتل ساووي: خيابان روژدستونكا: شماره 3، تلفن: 9298500، فاكس: 2302186
هتل اوكرائينا: خيابان كوتوزوفسكي، شماره 1/2، تلفن: 243303، فاكس: 2433092
اين ورزشگاه يكي از بزرگترين ورزشگاههاي مسكو به حساب ميآيد كه در ساحل رود مسكو واقع در لوژنيكي بنا شده است. تا سال 1950 اين ناحيه جنگلي و داراي خانههاي چوبي بود. اما در سال 1955 كارهاي ساختماني در آنجا آغاز شد و بعد از گذشت يك سال يك مجتمع ورزشي بزرگ در آنجا برپا گرديد. مساحت اين مجتمع بالغ بر 187 هكتار است و شامل بيش از 130 عمارت براي ورزشهاي زمستاني و تابستاني است. اين مجتمع داراي يك استاديوم بزرگ كه بيش از 103000 نفر را در خود جاي ميدهد و استاديوم كوچكتر (9500 نفري) و كاخهاي ورزشي (14000 نفري) است كه ازميدانهاي قابل تغيير ورزشي برخوردارند. اين ميدانها را ميتوان در صورت لزوم به ميدان بازي هوكي و يا رقص روي يخ (پاتيناژ) تغيير داد. اين مجتمع بطوركلي داراي 24 سالن ورزشي، 10 زمين فوتبال و استخرهاي سرپوشيده و استخرهاي مخصوص شيرجه است. ورزشگاه لوژنيكي يكي از اصليترين ورزشگاهها در بازيهاي المپيك سال 1980 بود. از محوطه ورزشگاه، پل لوژنيكي را ميتوان مشاهده كرد كه روي رودخانه مسكو كشيده شده است و داراي ايستگاه مترو است. سالن اين ايستگاه داراي ديوارهاي شيشهاي است و قبل از آغاز تعمير آن مسافران ميتوانستند از اين ايستگاه مترو رود مسكو و ورزشگاه لوژنيكي و خيابان كومسومول را ببينند.
خيابان آربات و كالينينسكي پراسپكت از ديگر جاهاي ديدني شهر مسكو هستند. آربات كه در قرن 19 در واقع آخرين نقطه مسكو به حساب ميآمده است اينك در مركز مسكو واقع است و توريستها ميتوانند انواع و اقسام كارهاي دستي روسي را در آنجا پيدا كنند.
ابتداي خيابان كالينين درست در مقابل برج ترويتسكايا كرملين است و از اينجا اين خيابان به طرف غرب كشيده شده، از روي رود مسكو ميگذرد و به خيابان كوتوزوف ميپيوندد. بخشي از اين خيابان يكي از قديميترين خيابانهاي مسكو به حساب ميآيد. از اينجا در قرون 13 و 14 جاده به نووگورود و بعداً به اسمولنسك كشيده شد. اولين خانه در سمت راست اين خيابان خانه گوركي است كه در سال 1905 او در آنجا زندگي ميكرد. در سمت چپ اين خيابان 4 مجتمع ساختماني 26 طبقه قرار دارد كه معمولاً در روزهاي جشن چراغهاي اين مجتمعها را بشكلي روشن ميكنند كه ميتوان نام آن جشن را روي ساختمانها خواند.
خيابان آربات: در سمت چپ كالينينسكي پراسپكت، ميدان آربات واقع است كه در آنجا دو ايستگاه مترو آرباتسكايا قرار دارد. يكي از اين ايستگاهها بلندترين ايستگاه مترو مسكو است و فاصله بين دو پلهبرقي آن كه در دو طرف سالن مترو واقع است 200 متر است. خيابان آربات يكي از قديميترين خيابانهاي مسكو است. كلمه آرباد ريشه شرقي دارد و به معني حومه است. به علت آتشسوزيهاي متعدد، چهره اين خيابان چندين بار تغيير شكل داده است. در نيمه دوم قرن 18 زماني كه خيابانهاي همجوار به يك محله اشرافي مبدل شدند، خيابان آربات تنها بازار محلي بود. تعداد زيادي از نويسندگان، هنرپيشگان و نقاشان مشهور در خيابان آربات زندگي كردند و خانههاي آنها تا زمان حاضر به شكل موزه حفظ شده است. در سال 1831 آلكساندر پوشكين،شاعر كبير روس بعد از ازدواجش چند ماهي را در آپارتمان شماره 53 كه تنها خانه او در مسكو و در خيابان آربات واقع بود گذراند. امروز اين خانه به همان شكل اوليه بصورت موزه براي علاقمندان حفظ شده است.خيابانهاي فرعي آربات بازگوكننده تاريخ فرهنگ روسيه است.
كوه پاكلونايا (پاكلونايا گورا)خيابان كوتوزوفسكي به كوه پاكلونايا ختم ميشود. در زمان قديم مسافراني كه از غرب وارد مسكو ميشدند از اين محل با منظره بسيار زيباي شهر روبرو ميشدند. روز 14 سپتامبر سال 1812 ناپلئون در اين محل مستقر شد و منتظر شد تا اهالي شهر تسليم شوند. اما در خانه چوبي ايزباي كوتوزوف فلدمارشال كوتوزوف جلسهاي تشكيل داد و تحت رهبري او تصميم گرفته شد به ناپلئون اعلان جنگ كنند. درهمان جا بود كه سرنوشت مسكو را تعيين كردند. در حال حاضر در اين محل پارك زيبايي وجود دارد كه وسايل جنگي در آنجا به نمايش گذاشته شده و موزه اسلحه نيز در اين پارك واقع است. طاق پيروزي كه شباهت زيادي به طاق پيروزي فرانسه (سرباز گمنام) دارد يكي ديگر از بناهاي يادبود است كه به جنگ سال 1812 مربوط ميشود. اولين طاق پيروزي در سال 1817 ساخته شد و چوبي بود. طاق سنگي زيبا در سالهاي 1834 - 1827 ساخته شد كه البته در انتهاي خيابان گوركي سابق (تورسكايا كنوني) واقع بود. در سال 1968 اين طاق را به ميداني در انتهاي خيابان كوتوزوف منتقل كردند. . در سال 1975 اين ميدان به ميدان پيروزي تغيير نام داد.در طي سالهاي 1945 – 1941 خط دفاع جبه ه از اينجا ميگذشت.
زماني مسكو فقط شامل كرملين و ناحيه اطراف آن بود. به علت مساحت بسيار كم مسكو ، گردش در آن فقط حدود 10 دقيقه طول ميكشيد. در آن زمان اصلاً نيازي به وسايل نقليه نبود. اما بعدها به علت گسترش وسعت مسكو وسايل نقليه ضروري شدند. در قرن 16 اولين درشكهها در مسكو ظاهر شدند. خارجياني كه در آن زمان به مسكو سفر ميكردند بعد از بازگشت به كشور خود داستانهاي خندهداري تعريف ميكردند: درشكهچيهاي مسكو انگار ديوانه باشند با سرعت فراوان اسبها را به حركت وا ميداشتند و از يك سر شهر تا انتهاي شهر فرياد ميزدند: گيس،گيس! لازم به ذكر است كه اين دو كلمه مخفف بريگيس! است يعني برويد كنار!
اتوبوس، تريليبوس (اتوبوس برقي)، ترامواي (قطار برقي) و تاكسي، تمام اينها انواع مختلف وسايل نقليه به حساب ميآيند. البته همه آنها قابل استفاده و ضروري هستند، اما متأسفانه با حركت در خيابانهاي مسكو، بويژه هنگام ترافيك سنگين مجبور ميشوند حداقل سرعت را بكار گيرند و چراغهاي قرمز نصب شده در خيابانها اينگونه وسايل نقليه را بعد از طي مسافت كوتاهي مجبور به توقف ميكنند. واگنهاي ترامواي و تريليبوسها نبايد زياد دراز و يا عريض باشند، زيرا عبور آنها در خيابانهاي باريك مسكو مشكل خواهد شد. به اين دليل براي نقل و انتقال سريع مسافران مسكويي بايد ايدهاي بكار گرفته ميشد كه فاقد مشكلات وسايل نقليه ديگر باشد و در خيابان حركت نكند. يك نوع از اين وسيله نقليه مدتها بود مورد استفاده قرار ميگرفت و آن راهآهن است كه اولين بار در سال 1851 از سنتپترزبورگ به مسكو كشيده شد. براي سريعتر كردن حركت ميبايست ايده ديگري يافت شود. 140 سال پيش اولين بار ايده كشيدن خطوط راهآهن در زير زمين به فكر يك شهروند لندني رسيد. اين نوع راهآهن را با نام لاتين متروپوليتن ناميدند كه به معني پايتختي است. يعني يك وسيله نقليه بسيار گرانقيمت و پيچيده و دشوار.
اهالي مسكو در سالهاي 1930 ساختن مترو را آغاز كردند. از سال 1932 تا 1935 اولين خط مترو مسكو از ساكولنيكي تا ايستگاه پارك كولتوري ( بطول 2،11 كيلومتر – تعداد مسافران جابجا شده طي شبانهروز 177 هزار نفر) ساخته شد كه شاخه كوتاهي به ميدان اسمولنسكي از آن منشعب ميشد. يكي از تفاوتهاي فاحش متروهاي روسيه و بويژه مسكو با متروهاي موجود در ديگر كشورها، زيبايي و ظرافت و هنرمندي است كه در ساخت و طراحي آنها بكار رفته است. هر يك از سالنهاي متروي مسكو به سالنهاي درباري و كاخهاي سلطنتي شبيه است. معماري آنها منحصربفرد است و هر كدام از ايستگاههاي مترو بويژه در مركز شهر يك موزه خود ويژه است. لازم به ذكر است كه در سالهاي جنگ اين ايستگاهها به عنوان پناهگاه ضدبمب هم مورد استفاده قرار ميگرفتند. بعد از پايان جنگ سرعت ساخت ديگر ايستگاههاي مترو بيشتر شد. متروهاي پراگ، بوداپست و حتي كلكته به سبك متروهاي مسكو ساخته شدهاند.
يكي از زيباترين ايستگاههاي مترو مسكو ايستگاه ميدان انقلاب است كه در مركز مسكو واقع است (و به ايستگاه تئاترالنايا راه دارد) سال افتتاح آن 13 ماه مارس 1938 است. در ساخت اين ايستگاه سنگهاي مرمر قرمز، سياه و طلايي روشن بكار رفته است. در داخل ستونهاي آن 76 مجسمه بسيار زيبا كار مجسمهساز مانيزر كار گذاشته شده است كه ساعتها بيننده را مجذوب ميكند. از ديگر ايستگاهها ميتوان از ايستگاه كييفسكايا نام برد كه يك گالري نقاشي زيرزميني بسيار جالب است. ايستگاه نووكوزنيتسكايا كه در مركز واقع است به سبك جالب تزيين شده است و نقاشيهايي بر طاق آن نقش بستهاند نظر هر بينندهاي را به خود جلب ميكند.
|
|
15مه 1997 |
15 مه 1935 |
|
طول خط (كيلومتر) |
6،243 |
11 |
|
تعداد خطوط |
9 |
1 |
|
تعداد ايستگاهها |
150 |
13 |
|
ايستگاهها در تلاقي خطوط |
49 |
- |
|
ايستگاههاي داراي پله برقي |
107 |
4 |
|
تعداد سرسراها |
232 |
16 |
|
تعداد دستگاههاي پلهبرقي |
508 |
15 |
|
طول تونل(كيلومتر) |
6،521 |
01،13 |
|
طول ريل (كيلومتر) |
7،703 |
8،30 |
|
حد متوسط نقل و انتقال مسافران در شبانهروز |
8723.000 نفر |
177.000 نفر(در سال 1936) |
|
حجم سالانه نقل و انتقال (ميليون نفر) |
9،3183 |
7،110 |
|
تعداد واگنها |
4060 |
58 |
|
حداكثر تعداد واگنها در يك قطار |
8 |
4 |
|
حداكثر عبور قطارها در يك ساعت |
42 |
15 |
|
حداقل فاصله زماني بين حركت قطارها |
85 ثانيه(گاهي حتي 30 ثانيه) |
5 دقيقه |
|
تعداد رفت و آمد قطارها در شبانهروز |
7870 |
487 |
|
سرعت حركت (كيلومتر در ساعت) |
90 |
50 |
|
تعداد كارمندان |
24615 |
1991 |
در طي 60 سال بيش از 86 ميليارد مسافر حمل و نقل شده است، حدود 111 ميليون قطار در حركت بوده است كه 93،99 درصد آنها درست مطابق با جدول زماني كار كردند. 515 كيلووات برق در ساعت صرفهجويي شده است. حد متوسط حمل و نقل مسافر به وسيله مترو مسكو حدود 80 درصد است كه تقريباً 5،4 بار بيش از حد متوسط حمل و نقل شهر سنتپترزبورگ و 29 بار بيش از متروي نووسيبيرسك است. در سال 1935 قيمت بليط مترو فقط 50 كوپك (به نرخ آن زمان) بود. اما بعد از سال 1991 قيمت بليط مترو افزايش يافت. در سال 1991 15 كوپك و در دوران تورم شديد قيمتها افزايش فاحشي يافت و در سال 1997 قيمت هر بليط مترو 2000 روبل(به نرخ آن زمان) بود. در حال حاضر هر مسافر ميتواند كارتهاي مخصوص مترو را كه در واقع در حكم بليط مترو هستند خريداري كند. روي اين كارتها تعداد سفر با مترو ذكر شده است. مثلا كارتي كه روي آن شماره يك ثبت شده است فقط براي يكبار ورود به مترو ميتوان از آن استفاده كرد. قيمت يك نوبت 4 روبل(14 سنت)( به نرخ ماه مه سال 2000)است. كارتهاي دانشجويي و ماهانه هم هستند كه فعلا قيمت كارت ماهانه مترو 120 روبل است(كمي بيش از 4 دلار)(نرخ ماه مه سال 2000). در رابطه با متروي مسكو بايد به اين نكته نيز توجه نمود كه عشق و علاقه فراوان اهالي مسكو به مطالعه، مترو را به كتابخانه متحرك مبدل كرده است. در واگن قطارها شما كمتر كسي را خواهيد ديد كه روزنامه و يا كتابي در دست نداشته باشد. از پير و جوان در حال مطالعه هستند و از گذراندن وقت خود در مترو به بهترين وجه استفاده ميكنند.
مقرراتي كه بايد در وسايل نقليه رعايت شود– قبل از سوار شدن به اتوبوس، تريليبوس، تراموا سعي كنيد بليط همراه داشته باشيد ( بليط اين نوع وسايل نقليه را ميتوانيد از كيوسكهاي بليط فروشي كه معمولا در نزديكي ايستگاههاي مترو قرار دارند خريداري كنيد). اگر احتمالاً بليط همراه نداريد، ميتوانيد به محض وارد شدن (مثلاً) به اتوبوس از راننده اتوبوس بليط را بخريد (قيمت هر بليط خريداريشده در داخل وسيله نقليه 50 كوپك گرانتر است. در حال حاضر (ماه آوريل سال 2000 قيمت هر بليط 2 روبل و50 كوپك است(8 سنت آمريكا) نرخ هر دلار 28 روبل) و بوسيله دستگاههاي سوراخكن كه در كنار پنجرهها نصب شده آن را سوراخ كنيد و تا آخر سفر آن را نزد خود نگه داريد ( در غير اينصورت اگر كنترلچي بليط وارد اتوبوس شود و شما بليط نداشته باشيد بايد جريمهاي به مبلغ 10 روبل(35 سنت، نرخ ماه مه سال 2000) بپردازيد). در وسايل نقليه عمومي ارجحيت نشستن با افراد مسن و بچهدار است. بهتر است قبل از رسيدن به ايستگاه مورد نظر چند ثانيه زودتر از جا بلند شويد و نزديك در بايستيد. بويژه در مترو بايد اين نظم را رعايت كنيد كه مانع ورود و خروج مسافران نشويد. در رابطه با مترو بايد اين نكته را نيز مد نظر داشت كه هنگام ايستادن روي پلههاي برقي حتماً بايد در طرف راست پلهبرقي بايستيد.
تاكسي: تاكسيها در مسكو به مارك ولگا و به رنگ زرد هستند. كيلومترشمار در داخل تاكسي است، اما بر طبق آن كرايه گرفته نميشود. به اين دليل بهتر است قبل از سوار شدن به تاكسي ابتدا در باره كرايه با راننده به توافق برسيد. تاكسي تلفني هم وجود دارد كه از قيمتهاي مشخصي براي مسيرها برخوردار هستند. تاكسيها در مسكو حق ندارند مسافر اضافي سوار كنند. تعداد مسافران تاكسي نبايد از 4 نفر تجاوز كند. در قسمت جلو فقط يك نفر بزرگسال مينشيند. روي داشبرد تاكسي مشخصات راننده (كارت شناسايي او) نصب شده است كه شما با ورود به تاكسي ميتوانيد آنها را به خاطر بسپاريد تا اگر نياز بود آن مشخصات را به پليس اطلاع دهيد. البته لازم به ذكر است كه در سالهاي اخير ماشينهاي سواري و شخصي نيز به حمل مسافر ميپردازند. كرايه مسير را بايد قبل از سوار شدن معين كنيد.
در شهر مسكو فرودگاههاي متعددي وجود دارد كه هر يك از آنها مسيرهاي مشخصي را سرويسدهي ميكنند:
فرودگاه ونوكوو قديميترين فرودگاه مسكو است و در حومه جنوب شرقي شهر قرار دارد. از اين فرودگاه پروازهايي به مقصد ولگوگراد، اوليانوفسك، كراسنودار، روستوف، سوچي، مينرالنيه وودي و ساير نقاط صورت ميگيرد.
فرودگاه دومودٍدوو بزرگترين فرودگاه مسكو و روسيه است و ارتباط هوايي مسكو با بخشهاي دور سيبري، شرق دور روسيه و كشورهاي آسياي مركزي از اين طريق برقرار ميشود.
فرودگاه بيكووو فرودگاه كوچكي است كه عمدتاً براي پرواز به مسيرهاي كوتاه در نظر گرفته شده است.
فرودگاه شرمتيوو-1 براي تأمين ارتباط هوايي مناطق غربي و برخي نقاط خارج از كشور مورد استفاده قرار ميگيرد.
فرودگاه شرمتيو-2 فرودگاه بينالمللي مسكو محسوب ميشود و مجهزترين فرودگاه اين كشور ميباشد.
خدمات ارتباطي
در مسكو شبكه ارتباطي ميتواند ارتباط شما با اكثر كشورهاي دنيا را برقرار كند. در هر محلهاي پست و تلفن و تلگراف فعال است كه شما ميتوانيد نامه و تلگرام از آنجا به كشور مورد نظر ارسال كنيد ( هزينه پست – پاكت هوايي 8 روبل (قيمت ماه مي سال 2000) است). براي استفاده از تلفنهاي داخلي ميتوانيد هم از ژتون تلفن كه معمولاً در ايستگاههاي مترو فروخته ميشوند استفاده كنيد و هم از كارتهاي تلفن كه آنها را هم علاوه بر تلفنخانهها ميتوانيد از ايستگاههاي مترو تهيه كنيد. براي برقراري ارتباط با كشور مورد نظر ميتوانيد از خدمات هتل محل اقامت استفاده كنيد و يا از خدمات كارتي بهره بگيرد كه باصرفهتر است. هر مسافر يا توريستي ميتواند اين گونه كارتها را از تلفنخانهها تهيه كند. استفاده از اينگونه كارتها بسيار ساده است. كارتها كد شده هستند. تلفن مورد استفاده شما بايد تلفن داراي كانال تونال باشد (اكثر تلفنهاي دكمهاي داراي اين نوع كانال هستند). ابتدا شماره ثبت شده روي كارت را كه در قسمت فوقاني نوشته شده ميگيريد و بعد از اينكه اوپراتور به شما جواب داد تلفن را به تونال كه توسط فشار دكمهاي صورت ميگيرد برميگردانيد و دستورالعملهاي اوپراتور را كه به زبان انگليسي است (شما ميتوانيد زبان را خودتان انتخاب كنيد) دقيقاً اجرا ميكنيد.
در ضمن ميتوانيد شماره تلفن مورد نظرتان را به متصدي دفتر هتل بدهيد و بعد از وصل با شماره خود صحبت كنيد. هزينه اين نوع گفتگوي تلفني به نرخ هتل محل اقامت معمولاً گرانتر از خدمات تلفني داخل شهر است. از خدمات اينترنتي كتابخانهها هم ميتوانيد استفاده كنيد. فاكس در تلفنخانهها موجود است. تلفنخانه مركزي مسكو در خيابان تورسكايا، نرسيده به ميدن مانژنايا واقع است.
تعطيلات رسميسال نو (31 دسامبر تا 1 ماه ژانويه)
عيد ميلاد مسيح (7 ماه ژانويه)
روز جهاني زن (8 ماه مارس)
روز جهاني كارگر (1 و 2 ماه مي)
سالگرد پيروزي در جنگ جهاني دوم (9 ماه مي)
روز استقلال (12 ماه ژوئن)
روز پرچم روسيه (19 ماه اوت)
سالگرد انقلاب اكتبر (7 نوامبر)
روز قانون اساسي (12 دسامبر)
عيد پاك (كه هر سال تغيير ميكند و معمولاً در اواخر ماه آوريل و يا اوايل ماه مي برگزار ميشود. در سال 2000 روز 30 ماه آوريل عيد پاك در روسيه برگزار شد)
جنگنده هاي F-2 كه براي وزارت دفاع ژاپن ساخته شده ،نتيجه برنامه الحاق توسعه اي ژاپن و امريكاست.صنايع سنگين ميتسوبيشي سازنده اوليه است و شركت لاكهيد مارتين اكروناتيك بعنوان اصل امريكايي اين مجموعه است.
F-2A نوع تك سرنشين آن است و F-2B نوع دو كابينه يا دو صندلي آن است.وزارت دفاع ژاپن در نظر داشت كه 130 جنگنده F-2 را تهيه كنند (83 تك كابين و 47 عدد دو كابين).با اينكه تا به حال 76 سفارش انجام شده ،اما آينده اين برنامه نامشخص است.
در سال 1987 ميلادي وزارت دفاع ژاپن چندين مدل ازF-16C را به جاي FS-X ژاپني كه انتخاب كرده ،جايگزين جنگنده F-1 ميتسوبيشي كند و در سال 1988 ميتسوبيشي بعنوان سازنده اصلي اين جنگنده انتخاب شد كه اين جنگنده را F-2 نام گذاشتند.اين برنامه شامل انتقال تكنولوژي از امريكا به ژاپن بود و در تقسيم هزينه 60 درصد سهم ژاپن و 40 درصد سهم امريكا مي شد.

چند نمونه با سقف پرواز بالا توسعه يافتند و آزمونهاي برداري اين نمونه در سال 1997 با موفقيت انجام شد و هواپيما در سال 1998 توليد شد.اولين توليد هواپيما در سپتامبر سال 2000 وارد وزارت دفاع ژاپن شد و طي اين انتقال بيش از 49 هواپيماي F-2 به ژاپن منتقل شدند.هواپيماها در بخش جنوبي كوماكي ، ميتسوبيشي در ناگويا مونتاژ مي شوند.

طراحي :
كاواساكي مسئول ساخت بخشهاي مياني بدن هواپيما و همچنين قسمتهاي مربوط به چرخ اصلي و موتور است.ميتسوبيشي بخش جلويي بدنه هواپيما و بالها را مي سازد.ميتسوبيشي همچنين ساختار جعبه بال پاييني را كه شامل پوسته و كلاهك و … را طراحي مي كند و آنها را از تركيب گرافيت و اكسپوسي مي سازد.
اين اولين كاربرد تكنولوژي CO-CURED در يك محصول جنگنده است.كارخانه فوجي ،سطح بال بالايي ،كيفيت بالها،رادوم ها،فليبرونها و بخشهاي كاهش هواي موتور و بخش دم هواپيما را مي سازد .شركت لاكهيد مارتين بخش انتهايي بدنه هواپيما ،بخشهاي كناري بالها و لبه جلويي هواپيما را تامين مي كند.

كابين خلبان:
كابين خلبان به سه صفحه چند كاره مجهز شده كه شامل يك صفحه كريستالي مايع از YOKOGAWA مي باشد.صفحه بالاي سر خلبان توسط SHIMADZUتوسعه يافت.
تسليحات:
سيستم رفاهي الكترونيكي درون هواپيما ،سيستم كامپيوتري و رادار فعال توسط ميتسوبيشي الكتريك توسعه يافتند.
يك تفنگ M61A1 چند لوله در انتهاي يكي از بالها قرار گرفته است.13 نقطه سخت براي حمل سيستمهاي اسلحه وجود دارد .يكي در بخش مركزي ،يكي در نوك بالها و پنج نقطه ديگر در زير هر يك از بالها قرار گرفته شده است.سيستم كنترل و نگهداري توسط لاكهيد مارتين تامين شده است.

در اين هواپيما 2 اتصال ريل مشترك وجود دارد كه توسط NIPPI توليد شده است.اين هواپيما قادر به مستقر كردن موشك هوا به هواي سايز متوسطSPARROW بنام AIM-7 F/M و بمبهاي جانبي كوچك AIM-9L و همچنين موشك هوا به هواي كوچك AAM-3 متعلق به صنايع سنگين ميتسوبيشي مي باشد.
F-2 مجهز به موشكهاي ضد ناو ASM-7 و ASM-2 مي باشد.ميتسوبيشي توسعه موشكهاي ضد ناو سري 80 و ASM-7 و ASM-2 را در سال 1980 در اصل براي جنگنده F-1 آغاز كرد.
هواپيماي جنگي همچنين مي تواند بمبهاي 500IB و بمبهاي خوشه اي و راكت انداز را با خود حمل كند.خط مركزي و نقاط سخت بال داخلي مخازني را با ظرفيت 4400 كيلوگرم سوخت مي تواند حمل كند.
كنترل پرواز:
لاكهيد مارتين مسئول سيستم پرواز در اين هواپيما مي باشد.سيستم پرواز ديجيتالي هواپيما توسط الكتريك اويشن ژاپن و هاني ول توسعه داده شده است.اين روش پرواز شامل ارتقا ،كنترل ، موقعيت سنجي و كنترل بار در طول مانورها مي باشد.

ارتباطات:
سيستمهاي ارتباطي موجود در F-2 شامل يك AN/ARC-164 است كه با باند يو اچ اف عمل مي كند و توسطRAYTHEON تامين شده است و يك كانال V/UHF كه توسط NEC تهيه شده است.يك راديوي HFكه توسط تهيه و توسعه يافته شده است.
موتور:
اين هواپيما با يك موتور توربوفن سوختي F110-GE-129 جنرال الكتريك تجهيز شده است.اين موتور تا 7/131 كيلونيوتن توسعه يافته و سرعت آن به 2 ماخ مي رسد.
طعمه های مصنوعی :
شرکتهای تولیدکننده طعمه های مصنوعی، آنها را در اندازه، سلیقه، رنگ و نقشهای بسیار متوعی می سازند. با مطالعه دستورالعملهایی که درون یا بر روی بسته های طعمه مصنوعی است، چگونگی استفاده از هر کدام از آنها را آموزش داده است. در ذیل تعدادی از انواع آنها را مورد بررسی قرار می دهیم :

رقصنده ها :
در قسمت سر رقصنده ها فلزی جهت سنگین شدن تعبیه شده و دم یا انتهای آنها معمولأ از موی حیوانات، پلاستیک نرم، پرها یا لاستیک پوشیده شده است. بعضی از اوقات ماهیگیران ماهیهای مصنوعی یا تکه ای از گوشت ماهی یا حیوان (مانند خوک) را به قلاب رقصنده اضافه می کنند. رقصنده ها می توانند جهت صید تقریبأ هر نوع ماهی آب شیرین و بسیاری از ماهیان آب شور استفاده شوند.



قاشقک ها :
قاشقک ها به طعمه های مصنوعی فلزیی اتلاق می شود که حرکتی شبیه شنای ماهیان در زیر آب دارند. بیشتر قاشقکها برای پرتاب شدن طراحی شده اند، حال آنکه انواع دیگری از آنها وجود دارد که جهت کشیده شدن در پشت قایق متحرک ساخته شده اند. اغلب آنها جهت صید تخصصی اردک ماهی، سوف، آزادماهی، انواع قزل آلا و سوف حاجی طرخان و غیره طراحی شده اند.



طعمه های پلاستیکی :
از آنها به صورت کرمهای پلاستیکی نرم، ماهی ها، خرچنگها و قورباغه های مصنوعی در سایزها و رنگهای متنوع در دسترس می باشد. شما از آنها همراه یا بدون استفاده از وزنه، می توانید استفاده نمایید. بعضی از اوقات طعمه های پلاستیکی با یک رقصنده، پروانه یا طعمه پروانه ها مورد استفاده قرار می گیرند. برخی از طعمه های پلاستیکی آغشته به بوهای موثری جهت جذب ماهی به سمت خود هستند.


پلاگها :
پلاگها که در ایران بیشتر به مارک معروف راپالا مشهور هستند دارای بدنه ساخته شده از پلاستیک یا چوب می باشند و برای استفاده در سطح آب یا در عمق طراحی شده اند. پلاگهای شناور برای شناور ماندن در سطح آب طراحی شده اند. پلاگهای شیرجه رو پلاستیک یا فلزی در لبشان دارند که باعث می گردد آنها را تا عمق مشخصی پایین برند و به اصطلاح غواصی کنند. به این پلاگهای شیرجه رو با نام طعمه های نوسان کننده یا میل لنگی نیز مشهورند.
از آنها برای صید ماهیان شکاری در آبهای شیرین و شور مانند قزل آلاها، گربه ماهیها، سوف، اردک ماهی، زردپر و غیره استفاده می شود.


چرخنده ها یا پروانه ها :
چرخنده ها دارای یک یا چند پرک می باشند که حول سیم شفت مستقیم خود دوران کرده و یا به اصطلاح می چرخند. برخی از چرخنده ها دارای دم هایی از جنس پلاستیک نرم یا موی حیوانات هستند و وسیله ای بسیار مناسب جهت صید قزل آلا و اردک ماهی محسوب می شوند.





طعمه چرخنده ها یا رقصنده چرخنده ها :
طعمه چرخنده ها طعمه های مصنوعی با یک یا چند پرک هستند که پیرامون یک میله سنجاق مانند، دوران می کنند. بیشتر طعمه چرخنده ها حاشیه های ساخته شده از موی حیوانات، پلاستیک های مخصوص یا دیگر مواد جهت جلب توجه ماهیان شکاری می باشند. آنها همانند چرخنده ها طعمه هایی بسیار موثر هستند و بواسطه ترکیبی بودن آنها (وجود همزمان چرخنده و رقصنده) از جذابیت بیشتری برای ماهیان برخوردارند.


پشه ها :
پشه ها طعمه های مصنوعی کوچکی هستند که با تجهیزات اسپین کاست و ماهیگیری به روش پشه مورد استفاده قرار می گیرند. این طعمه ها بسیار مناسب برای صید برخی از گونه های کپور ماهیان و ماهیانی که در سطح تغذیه می کنند از قبیل قزل آلا و باس می باشند. حتمأ در آنها برای اتصال به ریسه از گره های مخصوص استفاده نمایید چراکه این دسته از ماهیها تقلای بسیاری می کنند.
هر چه درک شما از پیرامون محیط زندگی، رفتار و حرکات ماهی ها بیشتر شود، خواهید فهمید که چگونه استفاده صحیح و بجا از طعمه یا طعمه های مصنوعی در طول فصلهای گوناگون می تواند برای انواع ماهیها بهتر باشد.


ادربایجانین ایلک ملی حکومتین بایراغی